Νεοτερα

Τι φινέτσα

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Σάββατο, 21 Ιανουαρίου 2017 | 9:10 μ.μ.

Πηγή: Νίκος Μπογιόπουλος - Realnews

Τι μπριο, τι φινέτσα, τι προσεγμένες παρουσίες στη Βουλή. Και τι ωραίες ατάκες!

Οπως του κ. Τσίπρα προς τον κ. Μητσοτάκη ότι η Ν.Δ κινείται μεταξύ του «βάστα, Σόιμπλε» και του «βάστα, ΔΝΤ». Μόνο να θυμόμαστε άτι την τελευταία φορά που ο κ. Τσίπρας συναντήθηκε με τον Σόιμπλε και ο δεύτερος πέταξε εκείνο το ιταμό «είναι η εφαρμογή (του μνημονίου), ανόητε», ο πρωθυπουργός δεν βρήκε κάτι λεβέντικο να αντιτείνει. Οσο για το ΔΝΤ, το κείμενο της 12ης Ιουλίου 2015, που αναφέρει ότι«(...) η Ελλάδα θα ζητήσει τη συνέχιση της στήριξης του ΔΝΤ…» την υπογραφή του κ. Τσίπρα δεν φέρει;

Εξίσου υπέροχος ο κ. Μητσοτάκης: «Με τους δανειστές είσαστε εσείς που υπογράψατε τρίτο μνημόνιο», είπε στον πρωθυπουργό. Ομως, ο κ. Μητσοτάκης δεν ήταν  που υπερψήφισε το ίδιο μνημόνιο με αυτό που υπέγραψε ο Τσίπρας; Εναν μήνα πριν δεν ήταν που ούτε τα ψίχουλα κοροϊδίας στους συνταξιούχους δεν ψήφισε η Ν.Δ, ταυτιζόμενη, όλως τυχαίως, με τον Σόιμπλε;

Εξαιρετική και η κυρία Γεννηματά. Που κατηγόρησε τον κ. Τσίπρα πως με το αριστερό χέρι διώχνει το ΔΝΤ και με το δεξί χέρι το προσκαλεί. Απορία: Η κυρία Γεννηματά με ποιο χέρι αντάλλαξε χειραψία με τον κ. Γιώργο Παπανδρέου -εκείνον που έφερε το ΔΝΤ στην Ελλάδα- κατά την «τελετή» επιστροφής του τελευταίου στο κόμμα της;

Συμπέρασμα: Η παράσταση με τους ολετήρες να παριστάνουν τους «σωτήρες» συνεχίζεται. Για πόσο ακόμα; Για όσο θα τους το επιτρέπουν τα θύματά τους.

Το κατάλαβες τώρα κ. Στεφανίδου;

Της Τ. Γ

Ο φασισμός στην αρχή, έρχεται για τους άλλους.

Μετά έρχεται και για σένα.

Το κατάλαβες τώρα κ. Στεφανίδου;

Οταν η οθόνη ξέρναγε μπόχα από τα life style αφιερώματα σου στους Κασιδιάριδες και τις γκόμενες τους, όλα μέλι- γάλα. Το χρήμα έρεε...

Λίγο όψιμα λοιπόν ανακάλυψες  το δίκιο (!) , λίγο όψιμα μας έστειλες τους αγωνιστικούς σου (!) χαιρετισμούς!

Μα μεις γουστάρουμε να βλέπουμε όρνεα να αλληλοσπαράσσονται! Διόλου συμπαθή δεν μας γίνονται όσα , προσωρινώς, βρίσκονται σε πιο αδύναμη θέση.


Πάντα τέτοια!

Διαδήλωσαν για αλληλεγγύη στους πρόσφυγες και τα παιδιά τους, καταδίκασαν το ρατσισμό και την ξενοφοβία

Πηγή: 902

Μεγάλη συγκέντρωση αλληλεγγύης στους πρόσφυγες και τα παιδιά τους αλλά και διεκδίκησης για το δικαίωμα ελληνόπουλων και προσφυγόπουλων στη μόρφωση, στη ζωή χωρίς ιμπεριαλιστικούς πολέμους, προσφυγιά, φτώχεια και ανεργία, πραγματοποιήθηκε το πρωί, στο Πέραμα, στην πλατεία Ηρώων, με πρωτοβουλία συνδικάτων του Πειραιά.

Εργαζόμενοι και νεολαία της περιοχής άνοιξαν την αγκαλιά τους στα 25 προσφυγόπουλα που θα έρθουν στο Δημοτικό Σχολείο του Ν. Ικονίου. Από τη συγκέντρωση και την πορεία που ακολούθησε, αναδείχτηκε ο πραγματικός αντίπαλος του λαού, που είναι το σάπιο καπιταλιστικό σύστημα, τα μονοπώλια και η εξουσία τους, κόντρα στην άθλια προσπάθεια των εγκληματιών νεοναζί της Χρυσής Αυγής να εμφανίσουν ως «εχθρούς» τις οικογένειες των προσφύγων και των μεταναστών, επιδιώκοντας να βρωμίσουν με το φασιστικό, ρατσιστικό τους δηλητήριο εργατικές - λαϊκές συνειδήσεις και να «βγάλουν λάδι» το σύστημα που υπηρετούν. Τον τόνο έδιναν τα πανό της Ένωσης Συλλόγων Γονέων Περάματος που έγραφε «Καμιά ανοχή στην ξενοφοβία και το ρατσισμό - Καλωσορίζουμε τα προσφυγόπουλα στα σχολεία μας - Διεκδικούμε δημόσια δωρεάν Παιδεία και Υγεία για όλα τα παιδιά» και του Εργατικού Κέντρου Πειραιά που έγραφε «Παλεύουμε για ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης για όλους - Απορρίπτουμε το ρατσιστικό δηλητήριο της Χρυσής Αυγής».


Περισσότερα στην ιστοσελίδα 902

Αγαστή συνεργασία Τουρκικής κυβέρνησης και ISIS

Του Σεϊτ Αλντογάν 

Αν το καθεστώς της Αγκυρας διαψεύδει κατηγορηματική την αγαστή συνεργασία που έχει με τους ισλαμοφασίστες του ISIS, η σχεδόν καθημερινές αποκαλύψεις των ΜΜΕ δεν αφήνουν καμιά αμφιβολία ότι η κυβέρνηση της Τουρκίας εξακολουθεί σε μόνιμη βάση να προσφέρει την αρωγή της στους δολοφόνους του Ισλαμικού κράτους.

Σήμερα η εφημερίδα Εβρενσέλ με ένα αποκαλυπτικό της δημοσίευμα όχι μόνο κάνει αναφορά στο ότι με την ανοχή αν όχι με παρότρυνση της κυβέρνησης, Τούρκοι ισλαμιστές στελεχώνουν τις τάξεις του ISIS στα πολεμικά μέτωπα της Συρίας, αλλά φέρνει και στην δημοσιότητα την κάλυψη που απολάμβανε από τις Τουρκικές αρχές ένα σημαίνον στέλεχος του ISIS.
Πρόκειται για τον Hasan Aydın ο οποίος αν και στο παρελθόν –το 2012 και το 2015- συνελήφθει να μεταφέρει οπλισμό και πολεμοφόδια από την Tουρκία στους μαχητές του ISIS, αφέθηκε ελεύθερος χωρίς να κινηθεί σε βάρος του καμιά ποινική διαδικασία.
Αποδεικνύεται για ακόμα μια φορά ότι οι δηλώσεις Ερντογάν για συμμετοχή της κυβέρνησή του στο πόλεμο ενάντια στους ισλαμοφασίστες του ISIS, έχουν την ίδια αξία με τα λεγόμενα του ότι είναι συκοφαντίες τα ντοκουμέντα που αποδείκνυαν το λαθρεμπόριο καυσίμων που γίνεται μεταξύ Τουρκίας και ISIS.

Εδώ να θυμίσουμε ότι το γερμανικό τηλεοπτικό κανάλι ΑRD αποκάλυψε ότι το ISIS έχει στρατόπεδα εκπαίδευσης των μαχητών του στην τουρκική επικράτεια, και συγκεκριμένα στις περιοχές Γκαζιαντέπ, Όρφα  και Κάρμαν.   

Η αντίσταση στην ευρω-κατοχή :Με αφορμή μια αποκαλυπτική δημοσκόπηση (βίντεο)


Του Νίκου Ιγγλέση* πηγή: «ΕΠΙΚΑΙΡΑ»)

Το 2002 η Ελλάδα παρέδωσε τη νομισματική κυριαρχία της στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) και μετέτρεψε το 75% του τότε Δημόσιου Χρέους της, από δραχμές που ήταν, σε ευρώ. Έτσι το σύνολο του χρέους έγινε χρέος σε συνάλλαγμα, αφού η χώρα μας δεν έχει το δικαίωμα να εκδίδει ευρώ. Από τότε οι τόκοι και τα χρεολύσια του Δημόσιου Χρέους πληρώνονται υποχρε-ωτικά από νέα δάνεια που δεν αποπληρώνουν, αλλά ανακυκλώνουν αενάως το χρέος.

Οκτώ χρόνια μετά, το 2010, η Ελλάδα χρεοκόπησε, αφού δεν μπορούσε να δανείζεται από τις «αγορές», με βιώσιμο επιτόκιο, και μπήκε στα Μνημόνια, δηλαδή στο «αναμορφωτήριο», του διεθνούς χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου. Οι δανειστές ανέλαβαν τη διακυβέρνηση της χώρας, οι εγχώριες κυβερνήσεις έγιναν μαριονέτες τους, η εθνική κυριαρχία απωλέσθη και η Ελλάδα έγινε αποικία.

Μεταρρυθμίσεις, μεσοπρόθεσμα προγράμματα, προαπαιτούμενα και αξιολογήσεις τέθηκαν στην ημερήσια διάταξη. Η οικονομία συρρικνώθηκε δραματικά (χάθηκε το 26% της εγχώριας παραγωγής), η κοινωνία διαλύθηκε, η ανεργία έλαβε εφιαλτικές διαστάσεις (περισσότερο από το ένα τέταρτο του εργατικού δυναμικού είναι άνεργο ή υποαπασχολείται), εκατοντάδες χιλιάδες μορφωμένοι Έλληνες...
μετανάστευσαν και η δημόσια, καθώς και η ιδιωτική περιουσία λαφυραγωγούνται. Όλα αυτά έγιναν στο όνομα του ενιαίου νομίσματος και του ευρω-χρέους.

Η προπαγάνδα

Παράλληλα μια ολοκληρωτική προπαγάνδα -γκεμπελικής υφής- εξαπολύθηκε εναντίον των Ελλήνων για να μετασχηματιστεί όχι μόνο η οικονομική συμπεριφορά τους αλλά και ο τρόπος που σκέπτονται, που αξιολογούν, που κατανοούν την κοινωνία και τον κόσμο, προκειμένου να διαμορφωθεί ο «μνημονιακός ιδιότυπος» του νεοφιλελεύθερου - παγκοσμιοποιημένου ραγιά. Καμιά εναλλακτική λύση δεν είναι εφικτή μας λένε οι επικυρίαρχοι δανειστές και οι εγχώριοι συνεργάτες τους. Το ευρώ είναι μονόδρομος. Οι αντίθετες φωνές πρέπει να διαστρεβλωθούν, να συκοφαντηθούν και αναγκαστικά να σιωπήσουν. Το ρόλο αυτό ανέλαβαν όλα σχεδόν τα μεγάλα μέσα ενημέρωσης.


Η δημοσκόπηση

Παρ’ όλα αυτά οι πολίτες, ενστικτωδώς οι περισσότεροι, δεν πείθονται, αμφισβητούν και αντιστέκονται. Σύμφωνα με τα στοιχεία πρόσφατης δημοσκόπησης (Δεκέμβριος 2016) της εταιρείας ALCO που έγινε για το μηνιαίο περιοδικό Point Zero και δημοσιεύθηκε στο τεύχος Ιανουαρίου 2017, η πλειοψηφία των Ελλήνων αντιλαμβάνεται ότι το ευρώ αποτελεί τη βασική αιτία για τα σημερινά δεινά τους και την καταστροφή της χώρας. Ένα ποσοστό 53% θεωρεί ότι η ένταξη της Ελλάδας στην Ευρωζώνη και η αντικατάσταση της δραχμής από το ευρώ ήταν μια λανθασμένη απόφαση. Μόνο το 38% θεωρεί ότι επρόκειτο για σωστή απόφαση, ενώ το 9% δεν εξέφρασε άποψη.

Στο ερώτημα αν τα πράγματα θα ήταν σήμερα καλύτερα για την οικονομία αν η Ελλάδα είχε παραμείνει στη δραχμή, το 50% απαντά “καλύτερα”, το 27% “χειρότερα”, ενώ το 12% λέει ότι θα ήταν “ίδια”. Είναι φανερό ότι η «γοητεία» του ευρώ έχει ξεφτίσει στη συνείδηση των πολιτών.

Τέλος, στο ερώτημα αν προσωπικά θα θέλατε η Ελλάδα να συνεχίσει με το ευρώ ή με δικό της νόμισμα, η εικόνα διαφοροποιείται. Ένα ποσοστό 53% απαντά με το ευρώ, το 33% με δικό της νόμισμα, ενώ το 14% δεν εκφράζει άποψη. Η πλειοψηφία, που έχει αρνητική άποψη για την ένταξη στην Ευρωζώνη, μετατρέπεται σε πλειοψηφία υπέρ της παραμονής σ’ αυτήν λόγω του φόβου που έχει καλλιεργήσει η προπαγάνδα ότι επιστροφή στη δραχμή συνεπάγεται μεγάλη υποτίμηση του νέου εθνικού νομίσματος, αχαλίνωτο πληθωρισμό, ελλείψεις και δελτίο σε βασικά αγαθά (τρόφιμα, καύσιμα, φάρμακα κ.ά) καθώς και απώλεια των καταθέσεων.

Η εναλλακτική λύση

Τίποτα απ’ όλα αυτά δε χρειάζεται να συμβεί. Η έξοδος από την Ευρωζώνη με βάση ένα εθνικό σχέδιο θα γίνει με ισοτιμία ένα προς ένα (ένα ευρώ προς μία Νέα Δραχμή). Αμέσως μετά, αυτή η ισοτιμία θα «κλειδώσει», δηλαδή θα μείνει σταθερή και η δραχμή δε θα μπορεί να δεχτεί υποτιμητικές - κερδοσκοπικές επιθέσεις. Με τον τρόπο αυτό η μεταβίβαση θα γίνει ομαλά, δε θα υπάρξουν αυξήσεις στις τιμές των εισαγόμενων προϊόντων και άρα δε θα υπάρξει πληθωρισμός. Ελλείψεις και δελτίο στα εισαγόμενα αγαθά δε θα υπάρξουν γιατί το Ισοζύγιο Εξωτερικών Συναλλαγών έχει, λόγω της εσωτερικής υποτίμησης, ισοσκελιστεί. Η Ελλάδα, δηλαδή, από τις εξαγωγές προϊόντων που κάνει, από τον τουρισμό και τη ναυτιλία εισπράττει όλο το απαραίτητο συνάλλαγμα για να πληρώνει τις εισαγωγές που κάνει σήμερα. Τέλος οι καταθέσεις θα καλύπτονται με «ρήτρα ευρώ» και, λόγω της ισοτιμίας ένα προς ένα, θα διατηρήσουν τη σημερινή αγοραστική αξία τους.

Για το εφικτό ενός τέτοιου σχεδίου η συζήτηση και ενημέρωση του ελληνικού λαού απαγορεύεται. Παράλληλα τεράστια ευθύνη έχουν οι πολιτικές ηγεσίες κομμάτων και οργανώσεων που αντιστέκονται στην ευρω-κατοχή, οι οποίες μέχρι σήμερα δεν έχουν παρουσιάσει ένα κοινό εναλλακτικό σχέδιο για τη σωτηρία της χώρας.

Ο διχασμός των κομμάτων


Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει κι’ ένα άλλο στοιχείο της δημοσκόπησης που προσδιορίζει ποιά πολιτικά κόμματα ψήφισαν, στις τελευταίες εκλογές, όσοι τάσσονται υπέρ της επιστροφής στο εθνικό νόμισμα. Από τους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ το 41% υποστηρίζει την επιστροφή στη δραχμή και το 48% την παραμονή στο ευρώ. Ουσιαστικά ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα διχασμένο κόμμα. Το 41% που τάσσεται υπέρ του εθνικού νομίσματος αντιπροσωπεύει το 14,5% όσων ψήφισαν στις τελευταίες εκλογές, δηλαδή, περίπου 790.000 πολίτες. Από τους ψηφοφόρους της ΝΔ ένα 16% επιλέγει την έξοδο από το ευρώ. Το ποσοστό αυτό αντιπροσωπεύει το 4,5% όσων προσήλθαν στις κάλπες, δηλαδή, περίπου 244.000 πολίτες. Αλήθεια πόσο βέβαιη μπορεί να είναι η ΝΔ ότι θα διατηρήσει εγκλωβισμένους αυτούς τους ψηφοφόρους που αντιτίθενται στον ιδεολογικό-πολιτικό πυρήνα της πολιτικής της; Στα άλλα κόμματα τα ποσοστά των ψηφοφόρων τους υπέρ της επιστροφής στο εθνικό νόμισμα είναι: ΚΚΕ 56%, Χρυσή Αυγή 49%, ΑΝΕΛ 28%, Ένωση Κεντρώων 28%, Το Ποτάμι 16% και ΠΑΣΟΚ 14%. Το αίτημα για απεγκλωβισμό της χώρας από το ξένο νόμισμα και αποκατάσταση της νομισματικής κυριαρχίας διαπερνά, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό, όλα τα κόμματα της σημερινής Βουλής. Γι’ αυτό απαιτείται η δημιουργία ενός εθνικοαπελευθερωτικού μετώπου που θα συσπειρώσει προοδευτικά την πλειοψηφία του ελληνικού λαού πέρα από τις υπάρχουσες κομματικές ταμπέλες - Δεξιά, Κέντρο, Αριστερά - με στόχο την απαλλαγή της χώρας από τα δεσμά των δανειστών και την αποκατάσταση της εθνικής κυριαρχίας.

Ο γράφων δεν εμπιστεύεται την εγκυρότητα των δημοσκοπήσεων. Το δημοψήφισμα στην Ελλάδα, τον Ιούλιο του 2015, το δημοψήφισμα στη Μεγάλη Βρετανία για το Brexit και οι προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ έδειξαν ότι οι εταιρείες δημοσκοπήσεων είναι «συστημικές», δηλαδή, υπερτιμούν τις καθεστωτικές πολιτικές δυνάμεις και υποτιμούν τα υπόγεια ρεύματα της κοινωνίας. Αυτό συμβαίνει είτε γιατί οι δημοσκοπικές εταιρείες έχουν εκλεκτικές συμπάθειες προς τις συντηρητικές δυνάμεις της παγκοσμιοποίησης, είτε γιατί δε διαθέτουν τα κατάλληλα εργαλεία ανίχνευσης μιας πολύπλοκης κοινωνικής πραγματικότητας, είτε γιατί οι πολίτες, σε μεγάλο ποσοστό, αποκρύπτουν την άποψή τους, όταν αυτή δε θεωρείται πολιτικά ορθή (politically correct). Γι’ αυτό το λόγο το ποσοστό του 33% υπέρ της επιστροφής στο εθνικό νόμισμα μπορεί να είναι πολύ υψηλότερο.

Θυμίζουμε ότι σε πανευρωπαϊκή δημοσκόπηση της εταιρείας ORB (θυγατρικής της Gallop) που έγινε ένα χρόνο πριν και δημοσιοποιήθηκε από το πρακτορείο Reuters στις 7-1-16 το ποσοστό των Ελλήνων που επιθυμούσε την έξοδο από το ευρώ ανήρχετο σε 44%. Με μια ενημέρωση των πολιτών για τον τρόπο μετάβασης και τα πλεονεκτήματα που προσφέρει το εθνικό νόμισμα στην οικονομική ανασυγκρότηση της χώρας το ποσοστό αυτό μπορεί να γίνει, πολύ σύντομα, πλειοψηφικό.



*Ο Νίκος Ιγγλέσης είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας του βιβλιου «Η Επανάσταση του Grexit – Το Σχέδιο», εκδόσεις Α.Α.Λιβάνη, καθώς και του Δοκιμίου «Το νόμισμα και τα φετίχ του» 

Ηττηθήκαμε από τον αμοραλισμό

Πηγή: Στέλιος Ελληνιάδης«Δρόμος της Αριστεράς»

Δεν φτάνει που φτωχαίνει ο κόσμος και ξεκοκκαλίζεται η χώρα, ένας ακατάσχετος αμοραλισμός ξεχύνεται σαν λίγδα από τα δημόσια πρόσωπα και πασαλείβει ολόκληρη την κοινωνία. Μέρα με τη μέρα, όλο και περισσότερο συγχωνεύονται οι μεν με τους δε, επαληθεύοντας αυτό που απλά οι άνθρωποι λένε «όλοι ίδιοι είναι». Ίδιες πολιτικές, ίδιες πρακτικές, ίδιες συμπεριφορές, ίδια γλώσσα, ίδια αποτελέσματα. Κι ας προσπαθούν να ξεχωρίσουν μεταξύ τους - διεκδικώντας μερίδιο της εκλογικής πελατείας - με αντιπαραθέσεις ποσοτικές - ποιος την έχει πιο μακριά, που λένε τα σχολιαρόπαιδα - και με συμψηφισμούς -ποιος έκανε τα χειρότερα.

Στο επίπεδο της ποιότητας, οι διαφορές γίνονται όλο και πιο μικρές και ασήμαντες, Όπως όλο και πιο μικρές και ασήμαντες γίνονται οι σχέσεις των κομμάτων με τους πολίτες. Τα παλιά κόμματα, τα κάποτε μεγάλα, έχασαν τα πλεονεκτήματα με τα οποία μονοπωλούσαν την εξουσία, από την ίδια τους την πολιτική. Χωρίς τη δυνατότητα μαζικών διορισμών, την πλουσιοπάροχη συντήρηση μιας ανέγγιχτης κομματοκρατούμενης γραφειοκρατίας και τη δουλική εξυπηρέτηση της εντόπιας ολιγαρχίας, οι σχέσεις τους με την εκλογική τους βάση χαλάρωσαν και αποδυναμώθηκαν. Μόνο κολλημένα μυαλά, από ευνοημένα σόγια και ιδεολογικά κατάλοιπα, παραμένουν στην αυλή τους. Ούτε οι ξένοι κηδεμόνες τους δεν τα έχουν πια ανάγκη.

Αλλά και η σημερινή κυβέρνηση πώς να διαφοροποιηθεί; Εφαρμόζει τις πολιτικές που έφεραν τους πρώην σ' αυτή την κατάσταση χωρίς να διαθέτει ούτε ένα κομματάκι από παλιούς δεσμούς, έστω ρουσφετολογικούς, που μέσα σε πολλές δεκαετίες δημιούργησαν εξαρτήσεις, υποχρεώσεις και συνάφειες. Προσπαθεί να τους μιμηθεί αεροβατώντας. Η εκλογική της βάση είναι σαθρή, ρευστή και ευμετάβλητη. Ακόμα κι ο κομματικός της πυρήνας αποτελείται από μεσήλικες και υπερήλικες πρώην αριστερούς και πρώην πασοκτσήδες που δεν έχουν πια κουράγια για άλλες αναμετρήσεις, συνταξιούχοι των ιδεών, απογοητευμένοι και εξουθενωμένοι, ελπίζοντας σε κάποια μικρομπαλώματα και κλείνοντας τα μάτια μπροστά στα θηρία ελπίζοντας στην επιείκειά τους.

Πώς διορίζονται οι υπουργοί και πώς αποκεφαλίζονται με συνοπτικές διαδικασίες, ακόμα κι αυτοί που πρόσκαιρα δίνουν στα κομματικά μέλη την ψευδαίσθηση μιας διαφοροποίησης, όπως ο Φίλης. Πώς εμπαίζονται οι πολίτες με τον φιλανθρωπικό εφάπαξ «13ο μισθό» την ώρα που κόβεται το ΕΚΑΣ για όλο το χρόνο και δια παντός. Πώς ολοκληρώνεται η εξόντωση των μικρομεσαίων με σωρεία φόρων και μέτρων (ΕΝΦΙΑ, ΦΠΑ 24%, φορολογία από το πρώτο ευρώ, προκαταβολή φόρου 100%, τέλη επιτηδεύματος και αλληλεγγύης, αναλογικές ασφαλιστικές εισφορές, αυξήσεις τιμολογίων κοινής ωφέλειας και βενζίνης, κατασχέσεις τραπεζικών λογαριασμών, πλειστηριασμοί ακινήτων κ.λπ.). Πώς προωθείται ο Μαρινάκης στα ΜΜΕ και κάνει αλισβερίσι η κυβέρνηση με τον ΔΟΛ. Πώς ξεπουλιούνται αεροδρόμια, λιμάνια, ενέργεια, σιδηρόδρομοι κ.ά. πώς νομιμοποιούνται 35.000 κουλοχέρηδες σε όλη την Ελλάδα. Πώς... Τόσα «πώς» που κάνουν σκόνη όποιο ίχνος ποιότητας και ήθους θα μπορούσε να ξεχωρίζει τους μεν από τους δε.

Από την εποχή της χούντας είχαμε να δούμε ανάλογες δίκες φοιτητών!

Αρκετά απ' αυτά που παρακολουθούμε με την "δεύτερη φορά αριστερή κυβέρνηση" έχουμε να τα συναντήσουμε από την εποχή της Απριλιανής χούντας. Στην προκειμένη περίπτωση αναφερόμαστε για την προγραμματισμένη δίκη -μετά από αρκετές αναβολές- στις 10 Φλεβάρη των 12 φοιτητών του Φυσικού Ηρακλείου Κρήτης, που διώκονται από τους καθηγητές τους από το φθινόπωρο του 2011. Οι φοιτητές καταδικάστηκαν πριν τρία χρόνια στο πειθαρχικό συμβούλιο του πανεπιστημίου, που συνεδρίασε κρυφά καταπατώντας κάθε ακαδημαϊκό κανονισμό, χάνοντας οι περισσότεροι ένα εξάμηνο από τις σπουδές τους.

Οι φοιτητές τώρα σέρνονται στα ποινικά δικαστήρια από τους ίδιους τους δασκάλους τους με κατηγορίες όπως παράνομη κατακράτηση και απόπειρα παράνομης βίας. Είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο από την εποχή της χούντας των συνταγματαρχών!

Ποιό ήταν το τρομερό “έγκλημα” των 12; Το φθινόπωρο του 2011 ξεσηκώθηκαν μαζί με το σύνολο της ακαδημαϊκής κοινότητας ενάντια στον μνημονιακό νόμο-έκτρωμα της τότε υπουργού Παιδείας Άννας Διαμαντοπούλου. Αν και το νομοθέτημα είχε συναντήσει την δίκαιη αντίδραση τόσο των φοιτητών όσο και του συνόλου των διδασκόντων οι καθηγητές του Φυσικού διαφοροποιήθηκαν εξαρχής με αρθρογραφία στον τύπο: το μνημόνιο αφορά μία σειρά αναγκαίων μεταρρυθμίσεων, τα ΑΕΙ οφείλουν να εξυγιανθούν με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, οι διαδηλώσεις ενάντια στα κυβερνητικά μέτρα δεν έχουν κανένα νόημα.

Η υπόθεση των 12 δεν είναι "ποινική" αλλά ξεκάθαρα πολιτική. Δεν δικάζονται μονάχα 12 φοιτητές. Στις 10 Φλεβάρη δικάζεται η ίδια η Δημοκρατία. Δικάζονται οι αγώνες των νέων για μία καλύτερη ζωή. Στη θέση των 12 θα μπορούσε να βρίσκεται κάθε νέος που αγωνίζεται για να ζήσει στη χώρα του με αξιοπρέπεια αλλά και κάθε δημοκράτης πολίτης που παλεύει για το δίκιο του.

Κάτω τα χέρια από την Δημοκρατία
Απαιτούμε την οριστική αθώωση των 12 φοιτητών

Πληροφορίες από περασμένη ανάρτησή μας

Πολιτική δράση

Πηγή: Π.Γ - «ΚΟΝΤΡΑ»

«Αυτοί οι άνθρωποι δρουν με δεδομένα του προηγούμενου αιώνα. Νομίζουν ότι θα αλλάξουν την κοινωνία με τέτοιες ατομικές ενέργειες. Η βάση αυτών των ενεργειών, δηλαδή η προβολή της ατομικότητας και η προβολή μιας ψευδεπίγραφης αγωνιστικότητας, έχει την ίδια ιδεολογική βάση με τον νεοφιλελευθερισμό, που προβάλλει μια άλλη ατομική βάση, σε οικονομικό επίπεδο».

Ο υπουργός Μπάτσων και Καταστολής Νίκος Τόσκας μιλά για τον Επαναστατικό Αγώνα και ευρύτερα για το σύγχρονο αντάρτικο πόλης, απ' αφορμή τη σύλληψη της Πόλας Ρούπα. Και μιλά πολιτικά. Αναφέρεται σ' ένα πολιτικό φαινόμενο, το οποίο μάλιστα συγκρίνει με τον νεοφιλελευθερισμό.

Δε θα περιμέναμε από έναν πρώην πασόκο απόστρατο καραβανά να κάνει κάποια στοιχειωδώς σοβαρή πολιτική ανάλυση. Κάπου, κάποτε, κάτι διάβασε σε κάποιο εγχειρίδιο, το κόπιαρε τσάτρα πάτρα και το σερβίρει. Βρήκε τον ατομισμό ως κοινό στοιχείο ανάμεσα σε μια σκληρή αστική κατεύθυνση (νεοφιλελευθερισμό) και στο αντάρτικο πόλης που υπηρετεί (με το δικό του τρόπο και τα δικά του μέσα) την υπόθεση της κοινωνικής απελευθέρωσης, που προϋποθέτει τη συντριβή του καπιταλισμού!.

Ομως εκείνο που κρατάμε από την τοποθέτηση Τόσκα είναι πως προσεγγίζει το φαινόμενο ως πολιτικό και όχι ως ποινικό φαινόμενο. Διαχωρίζεται από την κυρίαρχη κατεύθυνση, που αντιμετωπίζει το φαινόμενο ως εγκληματικότητα, αφαιρώντας του τον πολιτικό πυρήνα, το πολιτικό κίνητρο, και μεταφέροντάς το στη σφαίρα του ποινικού δικαίου.

Δεν ξέρουμε αν του ξέφυγε του Τόσκα ή αν συνειδητά επέλεξε την πολιτική προσέγγιση ενός φαινομένου εχθρικού προς το σύστημα που υπηρέτησε σε ολόκληρη τη ζωή του. Σημασία έχει το συμπέρασμά του, πού αν το μετέφραζε κάποιος στη γλώσσα του ποινικού δικαίου Θα οδηγούνταν σε δύο σταθμίσεις: πρώτο, Θα παρέπεμπε όλους τους κατηγορούμενους για συμμετοχή στο αντάρτικο πόλης να δικαστούν στο Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο, που κατά το Σύνταγμα είναι αρμόδιο για να δικάζει τα πολιτικά αδικήματα. Δεύτερο: θα τους αναγνώριζε το ελαφρυντικό των μη ταπεινών κινήτρων. «Νομίζουν ότι θα αλλάξουν την κοινωνία», λέει ο Τόσκας. Αρα, στη δράση του αντάρτικου πόλης δε βρίσκει κανένα ιδιοτελές κίνητρο, παρά μόνο τον πόθο για την αλλαγή της κοινωνίας, που εξ ορισμού είναι κίνητρο ευγενές, μη ταπεινό.

Ξέρουμε, όμως, τι συμβαίνει στα τρομοδικεία. Από την πρώτη δίκη για την υπόθεση της 17Ν έως και τώρα, οι εμπεριστατωμένες εισηγήσεις των νομικών παραστατών όλων των κατηγορούμενων, με τις οποίες ζητείται να παραπεμφθούν αυτές οι υποθέσεις στο Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο, απορρίπτονται. Τα αδικήματα δεν είναι πολιτικά, αποφαίνονται τα αστικά δικαστήρια. Κάποιοι εισαγγελείς δεν έχουν διστάσει να χαρακτηρίσουν αναχρονιστικό απολίθωμα τη συνταγματική πρόβλεψη για τα πολιτικά αδικήματα.

Δεν είναι μόνο ο φόβος για απαλλακτικές αποφάσεις (τουλάχιστον για κάποιους κατηγορούμενους που αρνούνται βάσιμα τη συμμετοχή τους) από το ΜΟΔ ή για αναγνώριση του προαναφερθέντος ελαφρυντικού (ακόμα και σε κατηγορούμενους που με περηφάνεια αναλαμβάνουν την πολιτική ευθύνη για τη συμμετοχή τους). Δεν είναι μόνο το παράθυρο σε μελλοντική αμνηστία (που προβλέπεται μόνο για τα πολιτικά αδικήματα). Περισσότερο είναι ο φόβος μπροστά στο ηθικό ανάστημα του πολιτικού αντίπαλου που προχώρησε σε ένοπλη δράση.

Θέλουν να λερώσουν αυτό με το οποίο δεν μπορούν να συγκριθούν. Την ανιδιοτέλεια, το προσωπικό ρίσκο, την ταλαιπωρία της παρανομίας, την αυτοθυσία για σκοπούς κάθε άλλο παρά προσωπικούς, δεν μπορούν να τα πολεμήσουν παρά μόνο με την ποινικοποίηση και την εγκληματοποίηση. Πάντα έτσι έκαναν και δε σκοπεύουν να αλλάξουν στάση. Γι’ αυτό και είναι χρέος μας –αυτό τουλάχιστον- να το πολεμήσουμε.

Η φώτο δική μας παρέμβαση

Γιάννης Σκαρίμπας (Πέθανε σαν σήμερα το 1984). Απέναντι στους «ευνουχιστές της Ιστορίας και τους αλλουβρεχήτες της αλήθειας»


«Οι Τούρκοι δεν ήσαν οι χειρότεροι … Ο ελληνικός λαός δε θάκανε την επανάσταση για ν’ αποκαταστήσει και πολιτικά τους κοτσαμπάσηδες. Οι λέγοντες ότι η Επανάσταση ήταν μόνον Εθνική, ή είναι αδιάβαστοι, ή δε μας λένε την αλήθεια. Σκοτώνοντας τους Τούρκους ήξερε ότι σκοτώνει το σύμμαχο των κοτσαμπάσηδων. Χωρίς τον αφανισμό πρώτα αυτουνού, δεν μπόραε να ξεπάτωνε τους άλλους. Το ότι σ’ αυτόν η Επανάσταση γελάστηκε, δεν παει να πει ότι τους εφείσθη. Θα τους πέρναε εν στόματι μαχαίρας. Το ότι νόμισε ότι για τούτο είχε καιρό, αυτό της έφαγε … Η Επανάσταση απότυχε…».

Γιάννης Σκαρίμπας «Το ’21 και η αλήθεια»

Σαν σήμερα το 1984 άφησε την τελευταία του πνοή ο λογοτέχνης Γιάννης Σκαρίμπας. Ενας «αιρετικός» λογοτέχνης που έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην Χαλκίδα όπου εργαζόταν ως εκτελωνιστής. Κάποιοι τον χαρακτήριζαν εκκεντρικό γιατί οι απόψεις του δεν έμπαιναν σε καλούπια.

Ξεκίνησε να σπουδάζει φιλοσοφία στην Αθήνα, αλλά εγκατέλειψε το Πανεπιστήμιο για να αφοσιωθεί στη λογοτεχνία. Εγραψε διηγήματα, ποιήματα, δοκίμια και θέατρο.

«Αν ο μόνος σκοπός που αξίζει τον κόπο κανείς να γεννηθεί είναι η λευτεριά, και μόλις γεννηθεί του την υποθηκεύουν τα συμφέροντα, τι άλλο του απομένει παρά η επανάσταση;»

«Ούτε η πανούκλα, ούτε η αραποβλογιά κάμανε τόσο κακό στην ανθρωπότητα όσο οι ιστορικοί και η Ιστορία»

Δεν θα αναφερθούμε στην βιογραφία του. Αυτή μπορεί να την συναντήσει κάποιος πολύ εύκολα στο διαδίκτυο. Θα παραθέσουμε κάποια -σχετικά μεγάλα- αποσπάσματα από το πιο σημαντικό κατά την γνώμη μας, βιβλίο του «Το 1821 και η αλήθεια». Είναι ότι καλύτερο έχει γραφτεί για την επανάσταση του 1821 και φωτίζει το αληθινό νόημα της πέρα απ’ τα παραμύθια που μας διδάσκει η επίσημη ιστορία. 

Με γλώσσα ιδιότυπη, με σκόπιμο «μπάχαλο της σύνταξης» και ύφος εντελώς προσωπικό δεν μάσαγε τα λόγια του ειδικά απέναντι στους «ευνουχιστές της Ιστορίας και τους αλλουβρεχήτες της αλήθειας», όπως χαρακτήριζε τους καθεστωτικούς διανοούμενους.
Κι αυτός ήταν ο λόγος που πολεμήθηκε σκληρά από το κατεστημένο της εποχής του, χωρίς όμως ούτε στιγμή να λιγοψυχήσει και να «βάλει νερό στο κρασί του» υπηρετώντας ιδεολογικές και πολιτικές σκοπιμότητες.

Μας είπε κανείς λόγου χάρη ότι η επανάσταση τους 1821 «δεν έγινε μόνο για τους Τούρκους. (Δεν ήσαν χειρότεροι...). Έγινε ενάντια και στο γδάρσιμο και τον κατατρεγμό απ’ τους προκρίτους - δηλαδή για το ξερίζωμα σύξυλου του « Τριαδικού Τουρκοπαπαδοκοτσαμπάσικου καθεστώτος», όπως αποδεικνύει στο βιβλίο του ο Γ. Σκαρίμπας;.

Διδαχθήκαμε πουθενά ότι «το Ιερατείο, οι Φαναριώτες και οι κοτζαμπάσηδες» ήταν «όλη η πανούκλικη κατάρα του καιρού»; Υπήρξαν πολλοί ιστορικοί να αναφέρουν τον προδοτικό ρόλο απέναντι στην επανάσταση «προσωπικοτήτων» όπως ο Κοραής, ο Καπποδίστριας, ο Κωλλέτης κ.α όπως κάνει ο Γ. Σκαρίμπας;

Και έχει άδικο στο συμπέρασμά του ο Γ. Σκαρίμπας ότι η επανάσταση του 21 απέτυχε στους σκοπούς της;

Ωστε, χωρίς τον εξολοθρεμό των κοντζαμπάσηδων και τον «αποσχηματισμό» των Δεσποτάδων, χωρίς την απαλλοτρίωση της γης και το καλογεροκυνηγητό όξω απ’ το Κράτος, χωρίς ολοκληρωμένη τη Ζαράκοβα και τον καταστρεμό των τσιφλικάδων, η εθνική ανεξαρτησία, ήταν ο Μανωλιός της παροιμίας με τα ρούχα του. Ηταν το «τι Γιάννης, τι Γιαννάκης»; Έτσι είναι.   Και ώστε, μια  μ ό ν ο ν  Εθνική επανάσταση, χωρίς την Κοινωνική καταξίωσή της, είναι μια «φαινομενοφάνεια» που μόνον αναγκαζόμενο το «κατεστημένο» την επιτρέπει; Έτσι είναι.

Διαβάστε περισσότερα

Κώστας Παπαδάκης: Περί αστικής δικαστικής εξουσίας

Η αστική δικαστική εξουσία -επιτρέψτε μου τον όρο δικαιοσύνη να μην τον χρησιμοποιώ διότι αποδίδει μια ηθική και ιδεαλιστική έννοια σε μια εξουσία που είναι η ποιο σκληρή και η ποιο αυταρχική από όλες και κανείς δεν την ψηφίζει και κανείς δεν μπορεί να την ανακαλέσει-  δεν είναι τυφλή. Βλέπει πάρα πολύ καλά με το οπτικό πεδίο στραμμένο στην εξυπηρέτηση των ταξικών συμφερόντων της καθεστηκυίας τάξης της οποίας αποτελεί μέρος της, στην οποία είναι εντεταλμένη για να υπηρετεί τα συμφέροντα. 

Κώστας Παπαδάκης

Ξεκάθαρες κουβέντες από τον μαχόμενο δικηγόρο και στέλεχος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Στην ίδια συχνότητα ήταν και η τοποθέτηση της δικηγόρου Αλέκας Ζορμπαλά όπως διαβάζουμε σε περασμένη ανάρτησή μας:

Ας γίνει αντιληπτό ότι

• Στα σύγχρονα καθεστώτα του κοινοβουλευτικού αστισμού δεν υφίσταται , παρά μόνο de jure, η διάκριση των τριών εξουσιών του κράτους, όπως την ανέλυσε ο Μοντεσκιέ. Συνεπώς δεν τίθεται θέμα καν μιας αυτοτελούς και πλήρως ανεξάρτητης και αποστασιοποιημένης από το πολιτικό προσωπικό δικαστικής λειτουργίας. Και μόνο το γεγονός ότι οι ηγεσίες των ανωτάτων δικαστηρίων διορίζονται από την Κυβέρνηση και οι «επάνω» δικαστές ελέγχουν τους από «κάτω», καθορίζει και το «ανεξαρτησιόμετρο» τους

• Παράλληλα , και για όσους/ες αναφέρονται στην «Δικαιοσύνη», να γίνει ξεκάθαρο ότι πρόκειται περί ενός ιδεαλιστικού όρου. Περί δικαστικής εξουσίας πρόκειται και μάλιστα σκληρά ταξικά και πολιτικά προσανατολισμένης. Που λειτουργούσε, λειτουργεί και θα λειτουργεί πάντα εκφράζοντας και υλοποιώντας την βούληση ή την εικαζόμενη βούληση των κυρίαρχων πολιτικών επιλογών.

Οι παραπάνω δηλώσεις του Κώστα Παπαδάκη είναι απόσπασμα μιας γενικότερης τοποθέτησης που έκανε στην ραδιοφωνική εκπομπή «Με χωρίς πατρίδα» που μεταδόθηκε χτες από την ertopen. ο ηχητικό της συγκεκριμένης εκπομπής μπορείτε να ακούσετε εδώ

21/1/1924 Θάνατος του Λένιν. Μια ταπεινή γνώμη για έναν μεγάλο επαναστάτη.

Είναι αμέτρητες οι σελίδες που έχουν γραφτεί για τον Λένιν. Μεγάλου διαστήματος επαναστάτες, λογοτέχνες, αναλυτές, έχουν γράψει γι’ αυτόν. Το όνομα Λένιν ειπώθηκε τόσες φορές από τους καταπιεσμένους, από τους κομμουνιστές, από τους αγωνιστές, αλλά και από τους αντιπάλους τους, που μπορεί να συναγωνίζεται με άνεση τα ονόματα του Χριστού, του Μωάμεθ κλπ. Που οι πιστοί τα επικαλούνται και τα φωνάζουν για την σωτηρία της ψυχής τους, για βοήθεια και για πολλά άλλα.

Τα πρώτα χρόνια μετά την χούντα ο Λένιν ήταν πανταχού παρών. Στα αμφιθέατρα, στις συνελεύσεις, στις συνεδριάσεις των οργανώσεων, στα καφέ, στα μπαρ, στις ταβέρνες, στις παρέες, παντού παρών. Δικαιολογημένα. Γιατί ήταν αυτός που οδήγησε το προλεταριάτο της Ρωσίας στην πρώτη νικηφόρα προλεταριακή επανάσταση. Αυτός που άλλαξε στους συσχετισμούς στο εργατικό και κομμουνιστικό κίνημα, ο ιδρυτής της 3ης Διεθνούς κλπ., κλπ. Ακόμα και σήμερα, στον 21ο αιώνα, περίπου 100 χρόνια από τον θάνατό του, πολλά βιβλία του, πολλές αναλύσεις του, πολλές θέσεις του και τοποθετήσεις του είναι εξαιρετικά χρήσιμες.
Ιδίως τα βιβλία-αναλύσεις που προετοίμασαν τους μπολσεβίκους και το ρωσικό προλεταριάτο, για την νικηφόρα Οκτωβριανή επανάσταση. Όπως «Ο ιμπεριαλισμός, ανώτατο στάδιο του καπιταλισμού», «Το κράτος και επανάσταση» κ.ά. 

Όμως σε κανένα μέλος του κινήματος, είτε πρόκειται για τον Λένιν, είτε πρόκειται για τον ανώνυμο αγωνιστή στην τελευταία γωνιά του πλανήτη, δεν ταιριάζουν αγιογραφίες. Οι επαναστάτες δεν χρειάζονται αγιογραφίες. Δεν χρειάζονται λιβανιστήρια. Ο Λένιν ήταν από αυτούς που απεχθάνονταν μέχρι θανάτου τις αγιογραφίες και τα λιβανιστήρια. Οι επαναστάτες σαν τον Λένιν, είχαν το θάρρος, να εξετάζουν και να επανεξετάζουν ξανά και ξανά τις θέσεις τους και τις πρακτικές τους. Αυτή είναι η περιβόητη αυτοκριτική που είναι απολύτως απαραίτητη στην πορεία ενός αγωνιστή, ενός κομμουνιστή, ενός επαναστάτη. Αυτοκριτική που είναι απολύτως απαραίτητη, όχι απλά στον κάθε αγωνιστή ξεχωριστά, αλλά στο σύνολο του κινήματος ως κίνημα. Σε όλα τα κόμματα, τις ομάδες, τις κινήσεις, τις συσπειρώσεις, που παλεύουν για την ανατροπή του καπιταλισμού. Η αυτοκριτική βέβαια δεν είναι ένα συγνώμη λάθος και πάμε παραπέρα με την ίδια πολιτική και πρακτική. Αλλά συγκεκριμένη ανάλυση λαθεμένων θέσεων και συμπεριφορών. Αποφάσεις και πάλη για το ξεπέρασμα των λαθεμένων θέσεων με νέες θέσεις, με νέες προσεγγίσεις, με σωστές πρακτικές.

Γιατί τα λέμε αυτά. Γιατί ο Λένιν ήταν ένας από τους βασικούς ηγέτες που οδήγησαν το κομμουνιστικό κίνημα στην άνδρωσή του και στη νικηφόρα πορεία του. Τι θα έλεγε σήμερα αν αντίκριζε την συντριβή αυτού του κινήματος; Μια ήττα με τεράστιες παρενέργειες σε όλα τα επίπεδα της πάλης για την κοινωνική ανατροπή.

Βεβαίως δεν έχει καμιά ευθύνη ο Λένιν για πάρα πολλά που έγιναν μετά το θάνατό του και στο όνομά του. Βεβαίως οι επαναστάτες και οι οργανώσεις τους σε πολλά πράγματα  «οδηγήθηκαν» από τον ίδιο τον αντίπαλο που είναι πανίσχυρος και αμείλικτος. Ιδίως στις καπιταλιστικές χώρες ή στις χώρες του λεγόμενου τρίτου κόσμου. Δεν το ξεχνάμε ποτέ αυτό.

Ποτέ δεν ξεχνάμε την  ευθύνη του ιμπεριαλισμού και του καπιταλισμού. Ούτε τους ωκεανούς αίματος ξεχνάμε. Άλλωστε είμαστε από εκείνους που αντιπαλεύουν τον κοινοβουλευτισμό και το βόλεμα στις ζεστές θεσούλες μέσα στο σύστημα της καπιταλιστικής σκλαβιάς. Όσοι επικαλούνται τα ποτάμια αίματος και στρογγυλοκάθονται δίπλα στους θήτες αυτοί είναι που τα ξεχνάνε. Γι’ αυτό αντιπαλεύουμε τα παραγοντιλίκια και τους προύχοντες της αριστεράς.

Πρέπει όμως να κοιτάμε και από την δική μας πλευρά. Αλλοίμονό μας, αν έστω και τώρα, την ύστατη ίσως στιγμή δεν μάθουμε να κοιτάμε.  Η βαρβαρότητα των αντίπαλων, δεν είναι άλλοθι για κανέναν. Δεν ήταν και δεν είναι άλλοθι για ένα τεράστια κίνημα που παρουσιάζονταν ότι είχε την εξουσία σε μεγάλο μέρος του πλανήτη – ακόμα και στο 1/3 του πλανήτη έφτασαν να λένε οι τελευταίοι του «επίσημου» κινήματος – και ισχυρές δυνάμεις στις περισσότερες χώρες του αντίπαλου. Τι θα έλεγε αλήθεια ο Λένιν για όλα αυτά.
Ίσως κάποιοι «γνήσιοι» οπαδοί του που δεν θέλησαν να στοιχηθούν  πίσω από τα δύο μεγάλα ρεύματα των «διαδόχων» του – που επικαλούνταν μετά παρρησίας τον Λένιν – να αντέτειναν ότι ο Λένιν το έγραψε καθαρότατα στην πολιτική του διαθήκη. Ότι έγραψε, με μεγάλη αγωνία, ότι αν δεν παρθούν μέτρα θα γίνει κόλαση. Πράγματι κόλαση έγινε. (Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι κρατάμε ίσες αποστάσεις και κάνουμε τα στραβά μάτια σε πρακτικές που καμιά θέση δεν έχουν στο κίνημα).

Ήταν θέμα όμως προσώπων ή ήταν θέμα πολιτικών; Οι πολιτικές που είχαν χαραχτεί στο κόμμα των μπολσεβίκων, με την δική του παρουσία – έστω αδυνατισμένη εντελώς τον τελευταίο χρόνο λόγω της αρρώστιας του – ήταν σωστές και απλά τις διαχειρίστηκαν λάθος πρόσωπα; Μάλλον δεν στέκει πολιτικά μια τέτοια άποψη και μάλιστα με την εμπειρία ενός ολόκληρου αιώνα. Άλλωστε ο ίδιος όταν ήταν μειοψηφία στο κόμμα έγραφε ότι χωρίς σωστή πολιτική ο δημοκρατικός συγκεντρωτισμός μοιάζει με καρικατούρα. Άρα τα πάντα είναι πρώτα θέμα πολιτικών και μετά προσώπων ή κανονισμών λειτουργίας. Είναι σίγουρο ότι ο Λένιν, σαν επαναστάτης που ήταν, θα κοίταζε με σκληρά κριτικό μάτι τα πεπραγμένα του και με αηδία πολλές, πάρα πολλές θέσεις, πολιτικές και πράξεις, που έγιναν στο όνομα του.

Λένιν δεν υπάρχει από το 1924. Μένει στο κίνημα να το κάνει αυτό.

Β.

Διαβάστε ακόμα:

Στις 21 Γενάρη 1924 πεθαίνει ο Λένιν

Δείτε κείμενα του Β.Ι. Λένιν

Κινητοποιήσεις ενάντια στους πλειστηριασμούς και στη δίωξη απέναντι στον Ηλία Σμήλιο. (Βίντεο)

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2017 | 9:19 μ.μ.

Του Χρήστου Aβραμίδη

 Πολύς κόσμος στα δικαστήρια ενάντια στους πλειστηριασμούς λαϊκής κατοικίας και στη δίωξη απέναντι στον Ηλία Σμήλιο.

Οι πλειστηριασμοί ακυρώθηκαν. Η αστυνομία αρνήθηκε να δεχτεί μηνύσεις για τις παρανομίες της συμβολαιογράφου. Ακολούθησε ενημέρωση και μια... διαφορετική κοπή βασιλόπιτας.

Πάντως με τόσο κόσμο στα δικαστήρια θα πρέπει όντως να κάνουν "όχι δύο αλλά 1 εκατομμύριο δύο διώξεις" όπως είπε η εισαγγελέας για να σταματήσει το κίνημα.

Και πάλι βλέπουμε...

Περισσότερα βίντεο και ειδήσεις εδώ

Αστική δικαιοσύνη και ... Λαγός

Του Γ. Γ.  

Παρουσιάστηκε σήμερα στην τηλεοπτική εκπομπή του Ν. Ευαγγελάτου ο συνήγορος της οικογένειας Φύσσα στην δίκη της Χρυσής Αυγής, Ανδρέας Τζελής, και διερωτήθηκε γιατί έχει τέτοια αντιμετώπιση από τις δικαστικές αρχές ο υπόδικος βουλευτής της Χρυσής Αυγής Λαγός.

Συγκεκριμένα αναφερόμενος στους πρόσφατους τραμπουκισμούς απέναντι σε εκπαιδευτικούς και γονείς σε σχολείο του Περάματος, του νεοναζί βουλευτή, ο δικηγόρος επισήμανε ότι «Ο Γιάννης Λαγός παραβιάζει κατάφωρα τους περιοριστικούς όρους που του έχουν επιβληθεί» (ένας απ’ αυτούς είναι της «μη συμμετοχής σε κομματικές συναθροίσεις και συγκεντρώσεις») χωρίς να υπάρχει καμιά αντίδραση εκ μέρους των δικαστών. Και εξέφρασε την απορία και τον προβληματισμό του γ' αυτό το γεγονός

Να δώσουμε εμείς την απάντηση στον δικηγόρο αφού του θυμίσουμε κάποια πράγματα. Δεν υπάρχει καμιά αμφισβήτηση ότι ο υπόδικος βουλευτής της Χ.Α ήταν πρόσωπο που καθοδηγούσε την ναζιστική επίθεση στο «Συνεργείο». Ούτε τότε υπήρξε καμιά δικαστική παρέμβαση για παραβίαση των όρων αποφυλάκισης του, όπως ακριβώς έγινε και στην περίπτωση συμμετοχής του σε ομάδα ομοϊδεατών του οι οποίοι εξαπέλυσαν δολοφονική επίθεση με σιδερολοστούς σε τηλεοπτικό συνεργείο. Γιατί, λοιπόν, τώρα να υπάρξει; Και μια και μιλάμε για τον Γ. Λαγό μήπως γνωρίζει κανείς τι έγινε η υπόθεση που έφερε στην δημοσιότητα απόρρητη έκθεση της ΕΥΠ και η οποία παρουσιάζει τον Λαγό νταβατζή, εκβιαστή και ψυχανώμαλο;   

Και φυσικά μην τα κάνουμε όλα ίσωμα. Ο νεοναζί βουλευτής δεν είναι αναρχικός σαν τον Κ. Σακκά που υποτίθεται ότι παραβίασε τους όρους αποφυλάκισης του γιατί ένα βράδυ κοιμήθηκε στο σπίτι της συντρόφου του και συνελήφθει αμέσως. Αλλωστε τι έκανε. Πήγε σε ένα σχολείο επικεφαλής κάποιων καλόπαιδων του ναζιστικού μορφώματος του και έκανε κάποιους τραμπουκισμούς. Σιγά το πράγμα. Δεν ήταν ασ’ πούμε ένα μέλος της ΚΝΕ να μοιράζει προκηρύξεις έξω από ένα σχολείο για να βρεθούν δικαστές να ξεθάψουν ένα άρθρο του Ποινικού Κώδικα της μετεμφυλιακής εποχής, (συγκεκριμένα το αρθ. 184 του Π.Κ του 1951 το οποίο προβλέπει ότι «όποιος δημόσια με οποιονδήποτε τρόπο προκαλεί ή διεγείρει σε διάπραξη κακουργήματος ή πλημμελήματος τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι τριών ετών». Τα σωστά να λέγονται.

Ξεφτιλισμένοι …

Του Γ. Γ

«Τα περιθώρια είναι εξαιρετικά δύσκολα και ως χώρα θα κινδυνεύσουμε να μην είμαστε κοινωνικά βιώσιμοι. Σε 20 ή 30 χρόνια οι Έλληνες στην Ελλάδα θα είναι μειονότητα αφού τα παιδιά μας και τα παιδιά τους, αν δεν λύσουμε εμείς το πρόβλημα θα είναι στο εξωτερικό και η Ελλάδα θα χάσει την ιστορική της συνέχεια».

 Κ. Χρυσόγονος

Είναι γνωστό ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έδωσε πολιτική στέγη και αξιώματα σε κάθε αριβιστικό τυχοδιωκτικό στοιχείο, στην προσπάθεια του να καταλάβει την κυβερνητική εξουσία, όπως έγινε και με τον πρώην πασόκο, καθηγητή συνταγματικού δικαίου Κώστα Χρυσόγονο που τον έκανε ευρωβουλευτή.

Διαβάζεις τις σημερινές δηλώσεις του –που άνετα θα μπορούσε να τις έχει κάνει ένας βουλευτής της ναζιστικής συμμορίας του Μιχαλολιάκου- και ξαναδιαπιστώνεις ότι ο κατήφορος που έχουν πάρει τα πρωτοκλασάτα κυβερνητικά στελέχη  δεν έχει τέλος.

Για τον Χρυσόγονο δεν έχει σημασία ότι σήμερα οι στρατιές των ανέργων είναι τεράστιες, ότι σήμερα οι απόμαχοι της δουλειάς βρίσκονται στην απόλυτη ένδεια και όσοι «τυχεροί» βρίσκονται ακόμα στην παραγωγή  βιώνουν έναν εργασιακό μεσαίωνα,  αλλά η «αγωνία» του είναι τι θα συμβεί σε 20-30 χρόνια. Ξεφτιλισμένοι …

Η Δεναξά ξεμπροστιάζει τα ναζιστοειδή – Μαρία μου, σ’ ευχαριστούμε!

Πηγή: Νίκος Μπογιόπουλος - "Ημεροδρόμος"

Η Δεναξά ξεμπροστιάζει τα ναζιστοειδή – Μαρία μου, σ’ ευχαριστούμε! 

Η Μαρία Δεναξά είναι μια εξαιρετική δημοσιογράφος. Είναι ένα κόσμημα για το σινάφι μας. Αλλά αυτό είναι το λιγότερο. Η Μαρία είναι ένας σπουδαίος άνθρωπος. Από εκείνους που έχουν φωνή. Που βγαίνουν «μπροστά». Που δεν τα «διπλώνουν».

Η Δεναξά θα μπορούσε να κάνει ότι «δεν βλέπει». Το κάνουν πολλοί στο χώρο. Θα μπορούσε «να κοιτάει τη δουλίτσα της». Το κάνουν πολλοί στο χώρο. Θα μπορούσε να μην μιλάει.

Και προβεβλημένη δημοσιογράφος είναι, και όμορφη και γλυκιά στους τρόπους, γιατί λοιπόν να «μπλέκεται» και να «στοχοποιείται»;  

Αλλά δεν θα ήταν η Δεναξά. Η Μαρία είτε πρόκειται για την Γαλλία, από όπου στέλνει τις ανταποκρίσεις της, είτε πρόκειται για την παρτίδα της, την Ελλάδα, έχει άποψη. Και την λέει: Ο φασισμός, ο ναζισμός είναι έγκλημα. Είναι δηλητήριο. Είναι απανθρωπιά.

Η Μαρία δεν παζαρεύει την αξιοπρέπειά της. Ούτε την προσωπική, ούτε την επαγγελματική. Δεν καμώνεται την «δημοσιογραφία» του τύπου «αχ, ελάτε να ακούσουμε και την άποψη του κυρίου Γκέμπελς, του κ.Λαγού, του κ.Κασιδιάρη, του κ.Μιχαλολιάκου».

Η Δεναξά ασκεί την μόνη δημοσιογραφία που σέβεται τον άνθρωπο: Δεν συνδιαλέγεται με τον ναζισμό. Τον αποκαλύπτει. Δεν συζητά με τον ναζισμό. Τον καταγγέλλει. Δεν του παρέχει «δημοκρατικά» διαπιστευτήρια. Τον πολεμά. Γιατί ο φασισμός, ο ναζισμός είναι έγκλημα. Είναι δηλητήριο. Είναι απανθρωπιά.

Αυτή είναι η γνώμη της Δεναξά. Και την λέει. Και την αποδεικνύει. Με τα ρεπορτάζ της. Τα έγκυρα ρεπορτάζ της. Με την γνώμη της. Την εμπεριστατωμένη γνώμη της.

Ευτυχώς που υπάρχουν άνθρωποι σαν την Δεναξά στη δουλειά μας. Εκτός των άλλων και διότι, λόγω δημοσιότητας και αναγνωρισιμότητας, προσφέροντας με ανιδιοτέλεια και γενναιότητα τον εαυτό της στη μάχη κατά του κτήνους, προσφέρει διπλή υπηρεσία:

Από την μια αποκαλύπτει το τέρας. Από την άλλη, και αυτό είναι σημαντικότερο ίσως, εξαναγκάζει το τέρας να αποκαλύπτεται μόνο του. Να ομολογεί – το ίδιο – την βρωμιά του.  Να ξερνάει – το ίδιο – την προστυχιά του.

Αυτό έγινε με την επίθεση που εξαπέλυσε το χρυσαυγίτικο ναζιστοειδές στην Μαρία και στην οικογένειά της. Το ναζιστοειδές αποκαλύφθηκε. Το ναζιστοειδές ξεγυμνώθηκε. Το ναζιστοειδές πέταξε κάθε φύλλο συκής και βγήκε στη σκηνή με την πραγματική φορεσιά του: Τα περιττώματα της αλητείας του.   

Μαρία μου, σ’ ευχαριστούμε. 

Αυτοί που έτρεμαν οι δωσίλογοι: Το Τάγμα του Μαυροθαλασσίτη

Η επίθεση του ΕΛΑΣ στις φυλακές Αβέρωφ και η τελευταία ημέρα των Δεκεμβριανών

 

    Οδός Κεδρινού, Αμπελόκηποι, 18 Δεκεμβρίου 1944: Σαν σκιές 12 άνθρωποι περνούσαν σκυφτοί, με γοργά βήματα, από ερείπιο σε ερείπιο για να μην γίνουν αντιληπτοί. Από το μικρό λοφάκι που βρισκόντουσαν έβλεπαν απέναντι τον Λυκαβηττό και χαμηλότερα, στα αριστερά τους, το γήπεδο του Παναθηναϊκού. Ακριβώς μπροστά τους βρισκόταν ο μεγάλος στόχος τους. Οι φυλακές Αβέρωφ.
    Εκεί βρίσκονταν οι μεγαλύτεροι προδότες και δωσίλογοι της χώρας. Οι συνεργάτες των κατακτητών Γερμανών που τώρα, τυπικά, τους φρουρούσαν δυνάμεις της Βασιλικής Χωροφυλακής μέχρι να δικαστούν.
    «Ξαποστάστε, ανάψτε ένα τσιγάρο και ελέγξτε τον οπλισμό σας», ψιθύρισε ο αρχηγός της μικρής ομάδας. Από μακριά από τις φυλακές ακούγονταν συνεχώς πυροβολισμοί και εκρήξεις. Η μάχη είχε ανάψει για τα καλά.
    Όλοι τους ανήκαν στο 3ο Σύνταγμα Αθηνών του ΕΛΑΣ.
   Πέρασαν 10 λεπτά και η ομάδα, πάλι με χίλιες δυο προφυλάξεις, άρχισε να κατηφορίζει την Κεδρινού. Σε ένα σημείο που μια βόμβα από εγγλέζικο αεροπλάνο είχε δημιουργήσει κρατήρα, σταμάτησαν και έστησαν το οπλοπολυβόλο BAR. Τα χαμόσπιτα που υπήρχαν στα σύνορα του Γκύζη με τους Αμπελοκήπους τους προσέφεραν ένα ασφαλές μέρος. Εάν ο εχθρός έκανε αντεπίθεση, θα μπορούσαν να υποχωρήσουν και να διαφύγουν προς το Γαλάτσι. Το BAR, όμως, λάφυρο από τους «συμμάχους», έδινε εγγύηση ότι κανείς δεν θα τολμούσε να πλησιάσει.
    Ο μικρότερος της ομάδας, ο 17χρονος Ανδρέας, Αμπελοκηπιώτης, μέλος της ΕΠΟΝ, μεγάλωσε στην οδό Γυθείου και Δ. Πλακεντίας, ακριβώς δίπλα στο σπίτι που ιδρύθηκε η οργάνωση, είχε έτοιμες τις δεσμίδες και τις έδινε στον πολυβολητή, τον 30χρονο Γιώργο. Εκείνος είχε διπλώσει προσεκτικά το δίκοχο του ΕΛΑΣ και το είχε βάλει στην πίσω τσέπη του παντελονιού του. Είχε φέρει το μάτι του στο σκοπευτικό και έριχνε ευθεία προς τον μεγάλο τοίχο της φυλακής. Οι σφαίρες μανιασμένες χτυπούσαν, άφηναν μικρές σπίθες, σφήνωναν στο τσιμέντο και άνοιγαν τρύπες.
    «Βρε πώς αλλάζουν οι καιροί, εεε» είπε ο Γιώργος. «Επί Μεταξά μαρτυρήσαμε εκεί μέσα και τώρα…». Ο Ανδρέας σιγόνταρε με τον ήχο του οπλοπολυβόλου: «Και πού είσαι ακόμη. Σε λίγες ημέρες θα κατέβει και ο Άρης και η Αθήνα θα πέσει σε ένα απόγευμα». Πού να φανταζόταν ότι κάτι τέτοιο δεν θα συνέβαινε ποτέ.

Προ των πυλών

    Κανένα κεφάλι χωροφύλακα δεν ξεμύτιζε από τον τοίχο. Είχαν καθηλωθεί.
   Μέσα στις φυλακές 100 χωροφύλακες είχαν ζαρώσει πίσω από τα μπετά. «Να επικοινωνείτε συνεχώς με τους Άγγλους, από τον ασύρματο, να σπεύσουν προς βοήθειά μας. Οι κομμουνιστές είναι προ των πυλών. Μοιράστε όπλα και στους κρατούμενους», ούρλιαζε ο επικεφαλής μοίραρχος Κώστας Δουκάκης, που πηγαινοερχόταν εδώ και εκεί και έδινε διαταγές. «Τι διάβολο», σκέφτηκε, «μέχρι τα προχθές έπαιρνα διαταγές από αυτούς και τώρα πρέπει να τους σώσω τη ζωή». Και πράγματι μέσα στις φυλακές υπήρχαν κρατούμενοι με την κατηγορία του «προδότη», μερικά από τα πιο ηχηρά ονόματα της χώρας. Τουλάχιστον εκείνα που δεν χωρούσαν να διαμείνουν στα κεντρικά ξενοδοχεία της πόλης, τα οποία είχαν γεμίσει από «υπό περιορισμόν» κατηγορούμενους για δωσιλογισμό.
    Στις φυλακές βρισκόταν ο στρατηγός Τσολάκογλου και ο Ιωάννης Ράλλης, που διετέλεσαν κατοχικοί πρωθυπουργοί, ο συνταγματάρχης των Ταγμάτων Ασφαλείας Πλυντζανόπουλος, που είχε ενεργή συμμετοχή στο μπλόκο της Κοκκινιάς και έστειλε στο εκτελεστικό απόσπασμα των Γερμανών Έλληνες ουρλιάζοντας: «Η Κοκκινιά δεν είναι εδώ, η Γερμανία είναι εδώ. Πάρτε το χαμπάρι, θα πεθάνετε όλοι σας». Μέσα από τα τείχη ξεχώριζε επίσης και ο Νίκος Μπουραντάς, ο φόβος και ο τρόμος των Αθηναίων την περίοδο της κατοχής αλλά και ο Παπαδόγκωνας.
    Η ιστορία πάντα παίζει περίεργα παιχνίδια. Στα τείχη των φυλακών Αβέρωφ εξελισσόταν μια μάχη πρωτόγνωρη σε ολόκληρη την Ευρώπη. Σε μια ρημαγμένη Ευρώπη που οι συνεργάτες των ναζί πλήρωσαν το τίμημα. Στην Ελλάδα όμως όχι.
   Μετά την αποχώρηση των Γερμανών, κάτω από τον Λυκαβηττό, χωροφύλακες υπεράσπιζαν τη ζωή ανθρώπων που αιματοκύλησαν τη χώρα στο πλευρό του κατακτητή. Τυπικά ήταν κρατούμενοι, η Ιστορία θα επιβεβαίωνε αυτό το «τυπικά» λίγες εβδομάδες αργότερα.
   Λίγο μακρύτερα, μέσα σε ένα πρόχειρο χαράκωμα που είχε «πιάτο» τον τοίχο των φυλακών, εκεί που χωρίζονταν οι ανδρικές από τις γυναικείες, ο καπετάνιος (ταγματάρχης του ΕΛΑΣ) Σταύρος Μαυροθαλασσίτης, πολεμιστής στα χώματα της Μικρασίας, έδινε συνεχώς διαταγές: «Θα πέσουν, δεν θα αντέξουν. Θα χτυπήσουμε εκεί ακριβώς ανάμεσα στους δυο τοίχους, με όλες μας τις δυνάμεις. Θέλω το BAR από ψηλά από τη Λουκάρεως να μην σταματήσει και να μας καλύπτει. Κρατήστε τρεις εφεδρείες, γιατί κάτι μου λέει ότι σε λίγο θα έρθουν και τα παιδιά με τα κοντά παντελονάκια».
    Σε λίγη ώρα μια έκρηξη έσπασε τα τύμπανα των εμπλεκομένων. Επικράτησε μια αφύσικη σιωπή. Από ψηλά στου Γκύζη ακούγονταν μόνο σποραδικές ριπές από το BAR. Όταν κάθισε η σκόνη, ο τοίχος των φυλακών Αβέρωφ είχε διαλυθεί. Ήταν μια άμορφη μάζα από πέτρες και χώματα.

Φτερά στα πόδια

    Εκτός από τις εφεδρείες που είχε προνοήσει ο καπετάνιος του ΕΛΑΣ, όλη η δύναμη του 3ου Συντάγματος εφόρμησε στον διαλυμένο τοίχο. Οι δωσίλογοι έτρεχαν να κρυφτούν μέσα στη γυναικεία πτέρυγα, κάποιοι άλλοι με τα όπλα στο χέρι προκλητικά βγήκαν από τον τοίχο και άρχισαν να πυροβολούν. Με φτερά στα πόδια που δίνει ο φόβος, αφού ήξεραν τι τους περιμένει για τα εγκλήματά τους, κάποιοι έφτασαν στην Αλεξάνδρας και από κει κατευθύνθηκαν προς την Κηφισίας.
    Οι άνδρες του ΕΛΑΣ μπήκαν μέσα στις φυλακές. Οι περισσότεροι δωσίλογοι, συνεργάτες των Γερμανών, πέταξαν τα όπλα και άρχισαν να παραδίδονται. Οι περισσότεροι εκλιπαρούσαν για τη ζωή τους. Πολλοί είχαν ανάμεσα στο παντελόνι τους σημάδια από ούρα. Φόβος. Θα πλήρωναν για όσα είχαν κάνει με σκοπό το προσωπικό κέρδος. Εκατόν τριάντα δωσίλογοι σχημάτιζαν ουρά ο ένας πίσω από τον άλλον με τους άνδρες του ΕΛΑΣ δεξιά και αριστερά τους να είναι έτοιμοι να τους μεταφέρουν προς τις ανατολικές συνοικίες.
    «Θα καλοπεράσετε, πουλάκια μου», «Προδότες, πού είναι τα φιλαράκια σας να σας σώσουν», ακούγονταν λόγια προς τους προδότες που έτρεμαν. Ένας μαχητής του ΕΛΑΣ αναγνώρισε τον δωσίλογο που πρόδωσε τον αδερφό του. Τον πλησίασε, έβγαλε μια φωτογραφία. Του την έδειξε και τον έφτυσε στο πρόσωπο: «Τον θυμάσαι τον Κώστα από την Καισαριανή;» του είπε.
     Καθώς οι δωσίλογοι έβγαιναν αιχμάλωτοι, οι άνδρες του ΕΛΑΣ άρχισαν να τους χλευάζουν και να τραγουδούν: «Τίνος είναι, βρε γυναίκα, τα παιδιά; Τίνος είναι, βρε γυναίκα, τα παιδιά; Το ένα μου φωνάζει si, το άλλο μου φωνάζει ja, τίνος είναι, βρε γυναίκα, τα παιδιά; Το ένα είναι του μακαρονά, το άλλο είναι του Γερμαναρά και το τρίτο είναι το δικό μας, γαμώ το κέρατό μας, αγάπη μου γλυκιά».
    Ο καπετάνιος του ΕΛΑΣ έδειχνε ευχαριστημένος. Όλα είχαν πάει όπως τα είχε σχεδιάσει. Οι δωσίλογοι ήταν αιχμάλωτοι και θα περνούσαν όλοι τους από λαϊκά δικαστήρια. Η ποινή για τις άθλιες πράξεις τους θα ήταν μία: Θάνατος.

Άγγλοι… φίλοι

    Οι ώρες περνούσαν, οι φυλακές βρίσκονταν στα χέρια των ανταρτών. Ανάμεσα στα πτώματα κάποιων δωσίλογων που λιντσαρίστηκαν με το που έπεσε ο τοίχος, κείτονταν και εκείνα κάποιων χωροφυλάκων που πέθαναν κατά τη διάρκεια της πολιορκίας. Το ξημέρωμα ένας βόμβος, μακρινός στην αρχή, εντονότερος σε λίγα λεπτά, διέκοψε την ηρεμία.
    Η Βασιλική Αεροπορία της Αγγλίας είχε αποφασίσει να πάρει το παιχνίδι στα χέρια της. Δεν θα άφηνε κάποιους εφεδρικούς αντάρτες να ξεφτιλίσουν το στέμμα. Ο ήχος των Μποφάιτερς και των Σπιτφάιρ, από το 39ο σμήνος της RAF, γινόταν ολοένα και δυνατότερος. Έφτασαν επάνω από τις φυλακές και άρχισαν να αδειάζουν τις ρουκέτες τους. Η περιοχή των Αμπελοκήπων βομβαρδιζόταν. Πέντε αγγλικά αεροσκάφη διέγραφαν κύκλους και χτύπησαν 36 φορές τις ανταρτοκρατούμενες φυλακές.
     Οι αντάρτες, που περίμεναν κάτι τέτοιο, είχαν καλυφθεί εγκαίρως. Τα χτυπήματα από τις ρουκέτες, όμως, ήταν σκληρά και συνεχή. Δεν είχαν τρόπο να απαντήσουν. Καθηλώθηκαν. Ξαφνικά η γη άρχισε να τρέμει. Όχι από τις βόμβες, αλλά από τις ερπύστριες. Αγγλικά τανκς έρχονταν από την Αλεξάνδρας. Οι φυλακές έπρεπε να ανακαταληφθούν. Οι δωσίλογοι δεν έπρεπε να πέσουν στα χέρια του ΕΛΑΣ.
    «Καπετάνιε, έρχονται τανκς από τη Σκομπία» ούρλιαξε στο αυτί του Μαυροθαλασσίτη, για να ακουστεί επάνω από τον ήχο των βομβών που έσκαγαν γύρω τους, ο λοχίας του ΕΛΑΣ και του έδειξε με το χέρι του προς την περιοχή του Κολωνακίου. «Τους συνοδεύουν και Ριμινήτες». Ο Μαυροθαλασσίτης δεν απάντησε, απλά χαμογέλασε με πίκρα. Οι εντολές του ήταν σαφέστατες: «Δεν χτυπάμε τους Άγγλους».
    Οι κυβερνητικές δυνάμεις διέσωσαν από τα χέρια των ΕΛΑΣιτών 189 κρατούμενους. Γρήγορα γρήγορα τους στοίβαξαν σε καμιόνια και τους μετέφεραν στο Παλαιό Φάληρο, όχι σε κάποιες φυλακές, αλλά σε ένα στρατόπεδο των Άγγλων, προκειμένου να είναι ασφαλείς. Δεν κατάφεραν να διαφύγουν από τους αντάρτες του ΕΛΑΣ 130 δωσίλογοι. Οι φυλακές πέρασαν πάλι υπό τον έλεγχο των κυβερνητικών.
    Τα «Δεκεμβριανά» διήρκησαν 33 ημέρες. Ο ΕΛΑΣ, ενώ αρχικά είχε τις τακτικές πρωτοβουλίες στην πρωτεύουσα, στη συνέχεια δεν είχε τις στρατηγικές. Και αυτό του στοίχισε. Μέρα με τη μέρα, οι Άγγλοι, αργά, αλλά σταθερά, άρχισαν να καταλαμβάνουν τη μια μετά την άλλη τις συνοικίες της Αθήνας. Μάταια ο εφεδρικός ΕΛΑΣ της πρωτεύουσας περίμενε να κατέβουν από την Πάρνηθα, που είχαν προσεγγίσει και φτάσει, τα μάχιμα τμήματά του.
    Μάταια περίμεναν τον Άρη να μπει στην πόλη. Τον είχαν στείλει όχι εκεί που χρειαζόταν, αλλά στην Ήπειρο. Στις 11 Ιανουαρίου, ημέρα Πέμπτη, ο ΕΛΑΣ υποχωρεί σε όλα τα μέτωπα της πρωτεύουσας και αναγκάζεται να συνθηκολογήσει. Υπογράφεται η ανακωχή ανάμεσα στις βρετανικές δυνάμεις και τον ΕΛΑΣ. Τη συμφωνία υπογράφει ο Σκόμπι και για τον ΕΛΑΣ οι Παρτσαλίδης, Ζεύγος, Αθηνέλλης και Μακρίδης.
    Τα επόμενα λεπτά μετά την υπογραφή η χώρα έζησε ένα απίστευτο κύμα «λευκής τρομοκρατίας». Παρακρατικοί, πρώην συνεργάτες των Γερμανών, μπορούσαν να εισβάλουν σε όποιο σπίτι ήθελαν, να βιάσουν, να δολοφονήσουν, να βασανίσουν όποιον ήθελαν, και όχι μόνο να μείνουν ατιμώρητοι για τις πράξεις τους, αλλά και να ανέλθουν στον κρατικό μηχανισμό.
     Ο Σταύρος Μαυροθαλασσίτης συνελήφθη και εξορίστηκε στη Μακρόνησο για να αναμορφωθεί από εξαιρετικούς ανθρώπους, μορφωμένους, καλλιεργημένους, γεμάτους ήθος και αγάπη για τον συνάνθρωπό τους, σε εκείνον τον Παρθενώνα λοιπόν έπρεπε να γίνει «Έλλην πατριώτης».
     Τον Πλυτζανόπουλο, τον άνθρωπο που ούρλιαζε στο μπλόκο της Κοκκινιάς «η Κοκκινιά δεν είναι εδώ, η Γερμανία είναι εδώ. Πάρτε το χαμπάρι, θα πεθάνετε όλοι σας», για τις υπηρεσίες του στην πατρίδα και σαν γνήσιο πατριώτη, τον Μάρτιο του 1947 το Γ’ Δικαστήριο δωσιλόγων θα τον αθωώσει μαζί με άλλους και στη συνέχεια θα προαχθεί για τις υπηρεσίες του σε υποστράτηγο του κυβερνητικού στρατού. Θα τιμηθεί και επί χούντας που, εκτός των άλλων τιμών, θα διορίσει και τον ανιψιό του Νίκο δήμαρχο στην Κοκκινιά. Την περιοχή που αιματοκύλησε.
     Ο 17χρονος Ανδρέας από τους Αμπελοκήπους συνελήφθη από άνδρες της Ασφάλειας και των ταγμάτων ασφαλείας μέσα στο σπίτι του και ενώ ετοιμαζόταν να ανέβει στο βουνό. Μπροστά στα μάτια του ξυλοκόπησαν την ηλικιωμένη μάνα του, ξεγύμνωσαν την αδερφή του και άρχισαν να την κλωτσούν στο στήθος και τα γεννητικά όργανα. Στη συνέχεια τη βίασαν τρεις από αυτούς, ενώ οι υπόλοιποι τραγουδούσαν προκλητικά για να καλύψουν τις φωνές και τα ουρλιαχτά της στη γειτονιά: «Γεια σας ταγματασφαλίτες, χωροφύλακες και χίτες. Δεν είμαστε κομμουνισταί, ούτε και λαοκράται, είμαστε ελληνόπουλα, χίτες, επαναστάται. Γεια σου Μαγγανά μου, γεια σου με τους χίτες τα παιδιά σου».
    Ο Ανδρέας δεν κατάφερε να ανέβει στο βουνό. Μεταφέρθηκε στη Μακρόνησο, αφού ήταν σε στρατεύσιμη ηλικία. Υπηρέτησε στο Α' ΕΤΟ. Δολοφονήθηκε την 1η Μαρτίου του 1948, μαζί με άλλους 300 φαντάρους στα ενορχηστρωμένα επεισόδια. Ο διοικητής της Μακρονήσου με το περίστροφο στο χέρι έτρεχε πάνω κάτω και φώναζε να συνεχίσουν να πυροβολούν τους ανυπεράσπιστους κρατούμενους φαντάρους: «Δεν βλέπω αίμα, δεν βλέπω αίμα», ούρλιαζε…

Αναδημοσίευση από το Ποντίκι







Βαρυσήμαντη δήλωση Τραμπ: "Δεν ορκίζομαι αν δεν έρθουν στην Ουάσιγκτον Π. Καμμένος και Ν. Παππάς"

Tο παρακάτω κείμενο έστειλε στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο μας η εφημερίδα "Καλάμι" που εκδίδεται από ομογενείς μας στην Αμερική και προφανώς ο τίτλος του είναι σκωπτικός (Οι υπογραμμίσεις δικές μας):

"Τουριστικές περιπλανήσεις" δύο ασοβάρευτων Ελλήνων υπουργών

Ο επόμενος πρόεδρος των ΗΠΑ (ορκίζεται μεσημέρι 20 Ιανουαρίου 2017) θεωρεί ότι η τελετή ορκωμοσίας του, δεν θα έχει την πρέπουσα μεγαλοπρέπεια, αν δεν είναι στην Ουάσιγκτον και 'Ελληνες υπουργοί. Γι' αυτό ταξίδεψαν στην πρωτεύουσα των ΗΠΑ, με το "προεδρικό αεροσκάφος" και την συνοδεία τους ("λεφτά υπάρχουν" πάντα για 'Ελληνες πολιτικούς), οι υπουργοί Π. Καμμένος και Ν. Παππάς.

Οι δύο 'Ελληνες υπουργοί του σάπιου-διεφθαρμένου και χρεοκοπημένου κράτους, μπορεί να μην είναι στην τελετή ορκωμοσίας (δεν προσκλήθηκαν), να μην έχουν συναντήσεις με υπουργούς του Nτόναλντ Τραμπ, αλλά θα έχουν συναντήσεις (και φωτογραφίες) με βοηθούς των βοηθών του, στο περιθώριο κάποιας μικροεκδήλωσης (από τις πολλές, του διήμερου της ορκωμοσίας) με ελληνοαμερικάνικο χρώμα στην Ουάσιγκτον (μαζί και ο γραφικός αρχιεπίσκοπος Δημήτριος), που θα τις παρουσιάσουν στον "σοφό λαό" της Ελλάδας, ως "πολύ σημαντικές και καθοριστικές επαφές". Δηλαδή, θα δουν τους ίδιους, που συνάντησε ήδη ο υπουργός Εξωτερικών Ν. Κοτζιάς στις 6 Ιανουαρίου, στην Νέα Υόρκη.

Η ΟΥΣΙΑ: Παρά τις "μπούρδες" που λέγονται στην Ελλάδα για εντυπωσιασμό αφελών, οι δύο γραφικοί υπουργοί δεν έχουν πρόσκληση για την ΤΕΛΕΤΗ ΟΡΚΩΜΟΣΙΑΣ του 45ου πρόεδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ. Ακόμα και στην εκδήλωση, είναι της...προσκολήσεως.

Σημ. 1: Η -με ελληνοαμερικάνικο χρώμα- εκδήλωση, μία από τις δεκάδες στην Ουάσιγκτον, διοργανώνεται από "παράγοντες της Ομογένειας", δηλ. τους διαχρονικούς ψευτο-"λομπίστες", που πριν τις εκλογές ήταν με την Χ. Κλίντον, αλλά μετά τις εκλογές έγιναν... Τραμπ-άκουλες.

Σημ. 2: Είναι το τρίτο ταξίδι -σε δύο χρόνια- στην Ουάσιγκτον του υπουργού 'Αμυνας, έτσι στο άγνωστο, χωρίς πρόγραμμα, χωρίς ''ραντεβού''.

Η Ανατολική Μεσόγειος Φλέγεται... Αναζητώντας την κοινή απάντηση των λαών

Την Παρασκευή 20 Ιανουαρίου, στις 19.30 μ.μ. η ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ θα πραγματοποιήσει Εκδήλωση-Συζήτηση στην Λέσχη των ΑΝΑΙΡΕΣΕΩΝ, Ιπποκράτους 175 Αθήνα.

Θέμα: "Από το Αιγαίο μέχρι τη Ροζάβα και την Παλαιστίνη, οι αγώνες των λαών ενάντια στον πόλεμο, τον ιμπεριαλισμό και την καπιταλιστική βαρβαρότητα"

Στην εκδήλωση έχουν κληθεί να συμμετάσχουν ο Γιώργος Παυλόπουλος από το ΠΡΙΝ, οι συναγωνιστές που συμμετείχαν στην πρόσφατη σημαντική αποστολή Διεθνιστικής Αλληλεγγύης στους λαούς της Μέσης Ανατολής Αντωνία Λεγάκη-Κώστας Γούσης-Κώστας Φουρίκος.

Επίσης, στην εκδήλωση θα συμμετάσχουν Τούρκοι και Κούρδοι συναγωνιστές Σεϊτ Αλντογάν και από το Πολιτιστικό Κέντρο Κουρδιστάν.

ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

τηλ. επικ. 6932955437

Διαπρέπουν σαν μεσίτες τα κυβερνητική στελέχη ξεπουλώντας την κρατική περιουσία με τελευταία περίπτωση την ΤΡΕΝΟΣΕ

Οταν η κυβέρνηση της Ν.Δ εκδήλωσε την πρόθεσή της να πουλήσει την ΤΡΕΝΟΣΕ για 300.000.000 εκατ. ευρώ ο ΣΥΡΙΖΑ -τότε στην αντιπολίτευση- έκανε λόγο για σκάνδαλο και για "ξεπούλημα". Η "δεύτερη φορά αριστερή κυβέρνηση" πουλάει την ΤΡΕΝΟΣΕ για 45 εκατ. ευρώ



Βρίσκεστε ένα βήμα πριν την απόλυση. Αυτό είναι το μέλλον που προδιαγράφει για δύο χιλιάδες και πλέον εργαζόμενους στο σιδηρόδρομο η κυβέρνηση της χώρας. 

Σας μιλάνε δήθεν για μεταφορά -δεν έχουν βάλει καν τον όρο μετάταξη- ενώ στην πραγματικότητα προσπαθούν να χρυσώσουν το χάπι, γιατί αυτό για το οποίο τους πιέζουν αυτοί οι οποίοι έρχονται εδώ της τρόικα και επιβάλουν πολιτική εδώ και 8 μήνες, είναι για τη διάλυση του ΟΣΕ και το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου και στην πραγματικότητα για την εκδίωξη των εργαζόμενων ... Και είναι προφανές ότι ο στόχος τους ήταν και είναι η εκποίηση του δημόσιου πλούτου προκειμένου να επωφεληθούν όλοι όσοι κέρδιζαν όλο το προηγούμενο διάστημα. ... 


Είναι στοχευμένη προσπάθεια για μια βίαιη αναδιανομή του πλούτου, για το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου σε λίγα συμφέροντα. Κι αυτό είναι μεγαλύτερο έγκλημα ακόμα κι από την προσφυγή στο ΔΝΤ και σ΄ αυτόν τον μηχανισμό στήριξης της υποτέλειας για τη χώρα. 


Γιατί το ηθικό είναι ότι σε μια περίοδο που ο συνταξιούχος ζορίζεται και δίνει τη σύνταξή του, που ο μισθωτός ζορίζεται και δίνει τον μισθό του, που ο εργαζόμενος, ο μικροεπαγγελματίας κλείνει το μαγαζί του, που οι εργαζόμενοι βγαίνουν στην αεργία, αυτές οι είκοσι οικογένειες -δεν είναι παραπάνω στη χώρα μας- όχι μόνο δεν συμβάλουν, αλλά ετοιμάζονται να στήσουν ένα μεγάλο φαγοπότι με το δημόσιο πλούτο της χώρας, με τους σιδηρόδρομους, με τις τηλεπικοινωνίες, με την ενέργεια και με ό,τι άλλο έχει απομείνει. 


Α. Τσίπρας. 15 Σεπτέμβρη 2010. Ομιλία του σε εργαζόμενους στον ΟΣΕ της Θεσσαλονίκης

Άλλο ένα καραμπινάτο ξεπούλημα –χάρισμα στην ουσία- κρατικής περιουσίας είχαμε σήμερα με την παραχώρηση για 45 εκατομμύρια ευρώ ΤΡΑΙΝΟΣΕ στην Ιταλική εταιρεία Ferrovie Dello Stato.
Και μόνο να σκεφτεί κανένας τις αντιδράσεις που υπήρξαν από στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ όταν το 2013, η Ν.Δ., είχε εκδηλώσει την πρόθεση της να πουλήσει την ίδια εταιρία για 300.000.000 ευρώ –για «ξεπούλημα» έκανε λόγο τότε ο Σταθάκης- καταλαβαίνει το μέγεθος του ξεπουλήματος. 

Τελικά για πολλά μπορείς να κατηγορήσεις το κυβερνητικό προσωπικό της «δεύτερης αριστερής κυβέρνησης», αλλά θα ήταν αδικία να μην τους αναγνωρίσεις ότι διαπρέπουν σαν μεσίτες πουλώντας περιουσία που δεν τους ανήκει και την οποία έχει πληρώσει ο ελληνικός λαός.

Πολύ εύστοχη ήταν η επισήμανση φίλης στο f/b: Αυτός ο Σύριζα κατάντησε τη χώρα Σοβιετία. 

Κρατικά (γερμανικά) αεροδρόμια. κρατικά (κινέζικα) λιμάνια, κρατικά (ιταλικά) τρένα

Τα παραπάνω γράφαμε σε ανάρτησή μας στις 14 Ιούλη 2016.

Και πραγματικά αναρωτιέται κανείς: Υπάρχει έστω και ένα θέμα που ο πολιτικός απατεώνας Τσίπρας να μην έχει κάνει τα εντελώς αντίθετα απ' όσα έλεγε προεκλογικά;

Οπως είναι γνωστό υπεγράφη προχτές η οριστική σύμβαση πώλησης του 100% των μετοχών της ΤΡΑΙΝΟΣΕ. Αγοραστής είναι οι Ιταλικοί Κρατικοί Σιδηρόδρομοι (Ferrovie dello Stato Italiane), που δίνοντας την εξευτελιστική τιμή των 45 εκατ. ευρώ αναλαμβάνουν το σύνολο του μετοχικού κεφαλαίου της ΤΡΑΙΝΟΣΕ.

Και ολοκληρώνουμε την ανάρτησή μας με ένα περασμένο σχολιάκι από την εφημερίδα "Πριν":


Πόσο κάνουν αλήθεια τα τρένα του ΟΣΕ; Η ΤΡΑΙΝΟΣΕ η εταιρεία που τα διαχειρίζεται συγκεκριμένα; Μόνο -45 εκατομμύρια! Όχι. δεν έχει γίνει τυπογραφικό λάθος! Ναι. εκατομμύρια είναι το σωστό, όχι δισεκατομμύρια, σε καμιά περίπτωση!

Τόσο αποφάσισε να τα πουλήσει το ΤΑΙΠΕΔ. Να πουλήσει, δηλαδή, το 100% των μετοχών της ΤΡΑΙΝΟΣΕ στην κρατική εταιρεία σιδηροδρόμων της Ιταλίας.
Φυσικά, με τη συνενοχή της Κομισιόν της ΕΕ. Αν η ΤΡΑΙΝΟΣΕ έμενε στο ελληνικό κράτος, τότε η Κομισιόν ζητούσε πίσω πάνω από 700 εκατομμύρια ευρώ που αφορούσαν «παράνομες» ενισχύσεις.

Αν όμως πουληθεί στους Ιταλούς, όχι μόνο δεν ισχύουν αυτές οι απαιτήσεις επιστροφών αλλά οι Ιταλοί ενισχύονται και με 250 εκατομμύρια ευρώ (το εξαπλάσιο δηλαδή της τιμής που αγόρασαν όλη την εταιρεία!) για να καταδεχτούν να εκτελούν τις άγονες γραμμές για τρία χρόνια ως το 2020.

Είδατε πόσο εξυπηρετικές είναι η Κομισιόν και η ΕΕ όταν θέλουν;

Τάδε έφη ο τιτανομέγιστος Γιακουμάτος

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2017 | 11:46 μ.μ.

Κάτι θεοσεβούμενα πολιτικά ρετάλια της λεγόμενης «λαϊκής δεξιάς» όπως ο «γίγαντας» Γιακουμάτος –χρημάτισε και ένα φεγγάρι υφυπουργός ανάπτυξης επί κυβέρνησης Σαμάρα- είναι απίθανοι τύποι.

Αφού λοιπόν αυτός ο τιτανομέγιστος πολιτικός άντρας πριν καιρό εκδήλωσε την θρησκευτική του προσήλωση και τις ιστορικές του γνώσεις λέγοντας ότι: «Αυτά που ζούμε σήμερα  τα είχε προβλέψει ο Ιωάννης στην "Αποκάλυψη" του 2.500 χρόνια πριν», τώρα έρχεται με την επιστημονική του ιδιότητα σαν γιατρός να μας ενημερώσει ότι η ομοφυλοφιλία είναι μια κολλητική ασθένεια.

Κάποιο πρόβλημα πρέπει να έχει το νεοδημοκρατικό στέλεχος με τους ομοφυλόφιλους σε τέτοιο βαθμό μάλιστα ώστε να αφήνει δημόσια βρωμερά υπονοούμενα όπως τότε που απευθυνόμενος στην τηλεοπτική εκπομπή του Γιώργου Οικονομέα του είπε: «Εσύ, άμα ΤΟΝ ΠΑΙΡΝΕΙΣ ΑΠΟ ΠΙΣΩ είναι άλλο θέμα»!

Πάντως με την τελευταία του «ιατρική διάγνωση», έδωσε τα περιθώρια  στους χρήστες του διαδικτύου όχι απλώς να τον χλευάσουν και να τον ειρωνευτούν αλλά και να τον «στολίσουν» με τα κοσμητικά επίθετα που του αξίζει. Μια γεύση παίρνουμε από τα παρακάτω σχόλια που αλιεύσαμε από το twitter:












Bίντεο

 
Copyright © ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ
Powered by Blogger