Νεοτερα

69 χρόνια από τότε που το αστικό κράτος προχώρησε στην εκτέλεση του ΕΛΑΣίτη, κομμουνιστή, ποδοσφαιριστή του Ολυμπιακού, Νίκου Γόδα. (Βίντεο)

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Κυριακή, 19 Νοεμβρίου 2017 | 7:24 π.μ.

Σήμερα συμπληρώνονται 69 χρόνια από τότε που το αστικό κράτος προχώρησε στην εκτέλεση του ΕΛΑΣίτη, κομμουνιστή, ποδοσφαιριστή του Ολυμπιακού, Νίκου Γόδα.

Ο Γόδας δεν υπέγραψε δήλωση μετανοίας και έτσι η τύχη του ήταν προδιαγεγραμμένη. Στο τελευταίο γράμμα προς τους δικούς του έγραψε: «πεθαίνω για την πατρίδα και τα ιδανικά μου». Το ποια ήταν αυτά τα ιδανικά το μαρτυρούν πέρα απ' τη δράση του, τα ίδια του τα λόγια τη στιγμή που τον έπαιρναν για να τον εκτελέσουν: -«Νενικήκαμεν. Ζήτω οι ολυμπιονίκες του σοσιαλισμού». Την ίδια στιγμή οι συγκρατούμενοι του τραγουδούσαν τον ύμνο της Διεθνούς. Τελευταία επιθυμία του ήταν να τον εκτελέσουν με τη φανέλα της αγαπημένης του ομάδας! Όπως και έγινε! Εκείνο το βροχερό πρωινό της 19ης Νοέμβριου 1948 η φανέλα του Ολυμπιακού βάφτηκε κόκκινη.

Με την ευκαιρία αυτή θα σας προτείναμε να διαβάσετε ένα πολύ καλό σχετικό άρθρο που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «ΑΠΑΤΡΙΣ» τον Απρίλη 2013, όπως και να παρακολουθήσετε ένα βίντεο που αναφέρεται στον Νίκο Γόδα έναν αταλάντευτο αγωνιστή που με το παράδειγμα της θυσίας του μετατράπηκε σε συμβολική μορφή.

_________________________________________
 Νίκος Γόδας: Στο απόσπασμα με την φανέλα του Ολυμπιακού
Πηγή: Hot Doc

 Ηταν ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού, στον οποίο πήρε μεταγραφή εν μέσω του πολέμου και τη διετία1942-43 διέπρεψε με τους «ερυθρόλευκους».
Παράλληλα ο Νίκος Γόδας ήταν αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης και μέλος του επίλεκτου 5ου Λόχου του ΕΛΑΣ στην Κοκκινιά, με συμμετοχή σε πολύ σημαντικές μάχες στο λεκανοπέδιο.

Ο Νίκος Γόδας γεννήθηκε το 1921 στο Αϊβαλί. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή η οικογένειά του πέρασε στη Λέσβο και από εκεί στην Κρήτη. Τελικά ήρθε στον Πειραιά και εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Παλιά Κοκκινιά. Το πατρικό σπίτι του βρισκόταν στην οδό Κυδωνιών, τη σημερινή Πέτρου Ράλλη. Ηταν τότε που γνώρισε και τον μεγάλο ρεμπέτη Γιάννη Παπαϊωάννου που έπαιζε ποδόσφαιρο στον Πειραϊκό και έκαναν παρέα

Ο Γόδας έπιασε δουλειά σε ένα εργοστάσιο με κεραμικά στη συμβολή Πειραιώς και Φαλήρου (εκεί όπου σήμερα βρίσκεται η Ελαΐς), μόλις 200 μέτρα από το γήπεδο Καραϊσκάκη. Αρχισε να παίζει ποδόσφαιρο με την ομάδα του εργοστασίου και εκεί, σε ηλικία 18 χρόνων, τον είδαν από τον Ολυμπιακό και του έβγαλαν δελτίο.

Στο βιβλίο «Μια θρησκεία χωρίς απίστους: Ποδόσφαιρο» των Νίκου Μπογιόπουλου και Δημήτρη Μηλάκα αναφέρεται για τον Γόδα ότι «από τα τέλη του 42 είναι ο βασικός μεσοεπιθετικός του Ολυμπιακού. Σκοράρει στο 4-0 κατά του Εθνικού και κατά του Απόλλωνα Είναι στην ενδεκάδα του Ολυμπιακού όταν κερδίζει τον Παναθηναϊκό στον τελικό του Κυπέλλου που διοργανώνει ο Δήμος Πειραιά το Μάιο του 1943, όταν ο Ολυμπιακός επικράτησε με 5-2 απέναντι πάλι στον Παναθηναϊκό. Αλλά ο Γόδας είναι “βασικός” και στους αγώνες για τη λευτεριά Εκτός από τη μάχη της Ηλεκτρικής, τον συναντάμε να ηγείται του λόχου του στη μάχη της 7ης Μάρτη του 44. Τον Δεκέμβριο του 44 ο λόχος του Νίκου Γόδα πολεμάει τους Αγγλους στον Πειραιά, στο νεκροταφείο της Ανάστασης. Η μονάδα του ηττήθηκε αλλά κατάφερε να οδηγήσει όσους συμπολεμιστές του σώθηκαν στο όρος Βελούχι, στη Ρούμελη».

Αρχές του 1945, αμέσως μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας, ο Γόδας, άρρωστος με πνευμονία, επιστρέφει στην Αθήνα όπου τον καρφώνουν και συλλαμβάνεται.
Οπως αναφέρουν οι μαρτυρίες, σε μια δίκη-φιάσκο με περισσότερους από 50 ψευδομάρτυρες ο Νίκος Γόδας στις 13 Ιουλίου του 1945 καταδικάστηκε σε θάνατο μαζί με άλλους δέκα συντρόφους του. Εμεινε στη φυλακή τρία χρόνια και από τις φυλακές Αβέρωφ πήγε στις φυλακές της Αίγινας και από εκεί στην Κέρκυρα. Είναι χαρακτηριστικό ότι αυτά τα τρία χρόνια τον πίεζαν να υπογράψει δήλωση μετάνοιας για να γλιτώσει, αλλά ακόμη και την παραμονή της εκτέλεσής του αρνήθηκε να το κάνει!

Τελικά, στις 19 Νοεμβρίου 1948 ο Γόδας οδηγήθηκε μαζί με άλλους συναγωνιστές του στο εκτελεστικό απόσπασμα στο νησάκι Λαζαρέτο της Κέρκυρας. Η τελευταία επιθυμία του; Να φορέσει τη φανέλα του Ολυμπιακού!

«Να μου ρίξετε και να με δολοφονήσετε με τη φανέλα του Ολυμπιακού και να μη μου δέσετε τα μάτια, για να βλέπω τα χρώματα της ομάδας μου πριν τη χαριστική βολή» φώναξε χαρακτηριστικά και λίγο προτού ακουστεί το «πυρ» είπε στους συγκρατούμενούς του: «Νενικήκαμεν. Ζήτω οι ολυμπιονίκες του σοσιαλισμού. Γεια σας, συναθλητές μου».

Να σημειωθεί ότι τότε στον Ολυμπιακό συμπαίκτες με τον Νίκο Γόδα ήταν αρκετοί αγωνιστές της Αντίστασης, όπως οι Ανδρέας Μουράτης, Μίμης Αποστολόπουλος, Γιώργος Δαρίβας, Γιάννης Φερλεμής, Μιχάλης Ανα-ματερός (σκοτώθηκε το 1944 από τους Αγγλους), Ηλίας Μαλαμόπουλος, Νίκος Πολίτης, οι οποίοι οδηγήθηκαν για τη δράση τους στη Μακρόνησο, τη Γυάρο και αλλού.

Τζο Χιλ: Ο άνθρωπος που δεν πέθανε ποτέ - Δολοφονήθηκε από τους καπιταλιστές, σαν σήμερα 19 Νοέμβρη 1915

Οι Γουόμπλις

Τις πρώτες δεκαετίες του περασμένου αιώνα, στην Αμερική τις δυνάμεις του ταξικού συνδικαλισμού αντιπροσώπευαν επάξια οι «Βιομηχανικοί Εργάτες του Κόσμου», (Industrial Workers of the World (IWW). Γράφει ο Λούις Άνταμς σχετικά με την ίδρυση της οργάνωσης αυτής:

Τον Ιούνη του 1906, 186 αντιπρόσωποι από 34 εργατικές οργανώσεις, μικρές και μεγάλες, συγκεντρώθηκαν στο Σικάγο, όπου αφού απέδωσαν μαζικά φόρο τιμής στους τάφους των αναρχικών του Χέιμαρκετ, διαμόρφωσαν ένα καταστατικό όπου δήλωναν ότι οι εργάτες και οι εργοδότες «δεν έχουν τίποτα κοινό» … και ότι «δεν μπορεί να υπάρξει καμία ειρήνη όσο η πείνα και η ανάγκη χτυπάνε εκατομμύρια εργαζομένων και οι λίγοι που αποτελούν την καπιταλιστική τάξη έχουν όλα τα αγαθά της ζωής». Η πρότασή τους ήταν απλά η απαλλοτρίωση των βιομηχανιών. Όλοι οι εργάτες θα γίνονταν δεκτοί ως μέλη του συνδικάτου, ανεξάρτητα από «τη φυλή, τη θρησκεία, το χρώμα, το φύλο, τις προηγούμενες συνθήκες εργασίας».

Ένα μεγάλο συνδικάτο, που θα οργάνωνε όλους τους εργάτες και θα ανέτρεπε τον καπιταλισμό. Ένα συνδικάτο που θα διατηρούσε τα επίπεδα της παραγωγής σε υψηλότατο επίπεδο κατά την επανάσταση και μετά από αυτήν. Αυτοι ήταν οι στόχοι των IWW.

H IWW ως συνδικαλιστική οργάνωση δεν έμοιαζε με καμιά προηγούμενη. Ανειδίκευτοι και περιπλανώμενοι εργάτες, έγχρωμοι, μετανάστες από κάθε γωνιά της γης, μαχητικοί και ασυμβίβαστοι ακτιβιστές έγιναν πολύ γρήγορα μέλη της. Σιδηροδρομικοί, οικοδόμοι, ξυλοκόποι, μεταλλωρύχοι της μαύρης λίστας των εργοδοτών, γελαδάρηδες, άνεργοι ναυτικοί, λιμενεργάτες, ήταν τα επαγγέλματα στα οποία απέκτησε μεγάλη βάση η IWW.

Γρήγορα επικράτησε να λέγονται Wobblies, αφού οι περισσότεροι από αυτούς δεν μιλούσαν καλά τα αγγλικά και αδυνατούσαν να προφέρουν σωστά το όνομα της οργάνωσής τους. Ο αριθμός των Γουόμπλις, δεν ξεπέρασε ποτέ τα εξήντα χιλιάδες μέλη, αλλά επηρέαζαν εκατομμύρια εργάτες, γιατί με τη συνεχή κίνησή τους σε όλη την επικράτεια των ΗΠΑ, έπαιρναν μέρος σε όλες σχεδόν τις απεργίες.

Το πολιτικό πρόγραμμα των Γουόμπλις ήταν απλό και ξεκάθαρο. «Η εργατική τάξη θα πρέπει να έχει στα χέρια της τις βιομηχανίες». Δεν υπάρχει λόγος να υπογράφουν οι εργάτες γενικές συλλογικές συμβάσεις με την εργοδοσία, η δύναμη της εργατικής τάξης είναι τόσο μεγάλη που είναι σε θέση να εξαναγκάσει τους εργοδότες σε υποχωρήσεις, τόσο στους μισθούς όσο και στις ώρες εργασίας.

Ο Τζο Χιλ

Ένα άλλο χαρακτηριστικό των Γουόμπλις ήταν η αγάπη τους για τα τραγούδια, τα παραμύθια και τις όμορφες μελαγχολικές ιστορίες για τους σκληρούς αγώνες της τάξης τους. Στην διάρκεια των ατερμόνων εργατικών αγώνων τους άρεσε να κάθονται γύρω από τη φωτιά, δίπλα σε ντεπόζιτα, σε βαγόνια τραίνων, στην έρημο και να τραγουδούν. Έφτιαχναν διαρκώς τραγούδια πάνω σε παλιά μοτίβα, κυρίως σε ρυθμούς παλιών ύμνων.

Είχαν και έναν διακεκριμένο ποιητή και τραγουδοποιό που τον λάτρευαν. Τον έλεγαν Τζο Χιλ (Joe Hill).

Ο Τζο Χιλ, γεννήθηκε το 1879 σε μια μικρή επαρχιακή πόλη της Σουηδίας. Το πλήρες όνομά του ήταν στα σουηδικά Emmanuel Hägglund. Δεν είναι γνωστή η ακριβής ημερομηνία που πήγε στην Αμερική. Πάντως φαίνεται να ήταν από τα πρώτα μέλη των Γουόμπλις και μάλιστα να ανήκε στα πιο μαχητικά και δραστήρια τμήματα της οργάνωσης.

Διαρκώς περιόδευε από Πολιτεία σε Πολιτεία, βοηθώντας στην οργάνωση των απεργιακών αγώνων. Η ποίηση, αλλά και η σύνθεση τραγουδιών που ενέπνεαν τους εργάτες στην πάλη τους ήταν μια άλλη αγαπημένη ενασχόλησή του, αυτή που τελικά τον έκανε γνωστό και αγαπητό.

Στις 10 Ιανουαρίου του 1914, στην πρωτεύουσα της Γιούτα, το Salt Lake City, μέσα σε ένα χασάπικο-παντοπωλείο, ένα διπλό έγκλημα συμβαίνει. Θύματα, ο ιδιοκτήτης John Morisson και ο γιος του Arling. Δράστες δύο άγνωστοι, που είχαν καλύψει τα πρόσωπά τους με κόκκινα μαντήλια και όργανο των δολοφονιών ένα πιστόλι.

Παλιός αστυνομικός ο John Morisson είχε σίγουρα πολλούς μα πολλούς εχθρούς στην περιοχή. Το γεγονός ότι δεν αρπάχτηκαν χρήματα από το μαγαζί, έκανε ολοκάθαρο σε όλους ότι επρόκειτο για έγκλημα εκδίκησης.

Το ίδιο απόγευμα, ο Τζο Χιλ που βρισκόταν στην πόλη προκειμένου να βοηθήσει στην οργάνωση μιας απεργίας, επισκέφτηκε τον τοπικό γιατρό φέροντας ένα τραύμα από εξοστρακισμό σφαίρας. Ο γιατρός αφού περιποιήθηκε το τραύμα, κατάγγειλε στις αρχές το περιστατικό, συν το γεγονός ότι ο Χιλ οπλοφορούσε.

Οι έρευνες, στράφηκαν εναντίον του, Στο σπίτι που έμενε βρέθηκε ένα κόκκινο μαντήλι, αλλά κανένα όμως όπλο. Κάποιοι μάρτυρες, ανάμεσά τους και η μικρή κόρη του παντοπώλη, ανάφεραν ότι ένας από τους δράστες έμοιαζε στον Χιλ, τόσο στο ύψος, όσο και στα χαρακτηριστικά του μετώπου.

Η αφορμή είχε δοθεί. Ο Τζο, δικάστηκε και καταδικάστηκε σε θάνατο για τον διπλό φόνο κάποιων ανθρώπων που μάλλον δεν είχε δει ποτέ στη ζωή του από το δικαστήριο της Γιούτα.

Πολλοί άνθρωποι εκείνο το βράδυ είχαν ζητήσει ιατρική βοήθεια για τραύματα από όπλο στη Salt Lake City. Επίσης, πολλοί μα πολλοί άντρες οπλοφορούσαν νόμιμα. Οι επικλήσεις στη λογική που έκαναν οι συνήγοροι του Χιλ στην δίκη του, δεν έφτασαν. Το δικαστήριο καταδίκασε τον συνδικαλιστή σε θάνατο χωρίς δεύτερη σκέψη.

Η υπόθεση ήταν εντελώς εξοργιστική για τους συνδικαλισμένους εργάτες, ακόμα και για τους ρεφορμιστές της Αμερικανικής Ομοσπονδίας Εργασίας (AFL). Ο Τζο καταδικάστηκε όχι για τους φόνους, αλλά επειδή ήταν ο ποιητής της εργατικής τάξης, ο εργάτης που εξέφραζε με τα τραγούδια του τις ανάγκες της τάξης του. Η φήμη ότι ο Χιλ βρισκόταν στο κρεβάτι με μια κυρία της καλής κοινωνίας της πόλης την ώρα της δολοφονίας, γεγονός που του έδινε ακλόνητο άλλοθι, καθώς και η αντρίκια στάση του στην ανάκριση προκειμένου να μην την εκθέσει, τον έκαναν ακόμα πιο ηρωικό και σπουδαίο στο μυαλό των πάντα συναισθηματικών Γουόμπλις.

Μην κλαίτε για μένα. Οργανωθείτε !

Στην πρώτη φάση του εγκλεισμού του στις φυλακές, ο Χιλ υποστηριζόταν μονάχα από την εργατική τάξη. Στη συνέχεια όμως η υπόθεσή του άγγιξε ευρύτερα στρώματα του πληθυσμού. Διαμαρτυρήθηκαν η ίδια η κυβέρνηση και ο Βασιλιάς της Σουηδίας, εκατοντάδες εργατικές οργανώσεις ανά τον κόσμο, νομικές ενώσεις. 30.000 Αυστραλοί εργάτες σε μια μαζική συγκέντρωση στο Σίδνευ απαίτησαν με ψήφισμά τους να απελευθερωθεί ο ποιητής.

Στο τέλος και ο ίδιος ο Πρόεδρος Ουίλσον έκανε έκκληση στο δικαστήριο της Γιούτα να κάνει αποδεκτή την έφεση και να επαναληφθεί η δίκη.

Μάταια όλα αυτά.

Ο Τζο Χιλ, ο αγαπημένος ποιητής της αμερικανικής εργατικής τάξης, θα βρει τον θάνατο από τις σφαίρες του εκτελεστικού αποσπάσματος στις 19 Νοέμβρη του 1915. Στο προαύλιο των φυλακών της Γιούτα.

Τα τελευταία του λόγια ήταν :

Μην κλαίτε για μένα. Οργανωθείτε !

Το πτώμα του ποιητή, αγκιτάτορα και οργανωτή, μεταφέρθηκε στο Σικάγο, όπου στην κηδεία του παρευρέθηκαν πάνω από 30000 εργάτες. Με βροντερή φωνή τραγουδούσαν το τραγούδι τους, "Δώστε τα χέρια".

Γιατί διασπάτε τον αγώνα με χωριστές συμφωνίες
και τ' αφεντικά σάς κοροϊδεύουν με τις ιερές διαδικασίες;
Γιατί δουλεύετε όταν οι άλλοι μάχονται τον εχθρό;
Πρέπει να είμαστε ενωμένοι, αυτό είναι γνωστό.

Δώστε τα χέρια! Δώστε τα χέρια! Έτσι θα έρθει η νίκη.
Να μείνουν μ' άδεια χέρια του κεφαλαίου οι λύκοι.
Εμποδίστε απεργοσπάστες, μπράβους κι όλη τη συμμορία.
Όλοι για ένα Μεγάλο Συνδικάτο, για μια Μεγάλη Απεργία.

Τζο Χιλ, ο άνθρωπος που δεν πέθανε ποτέ.

Ένα όμορφο και συγκινητικό τραγούδι για τον Τζο Χιλ, που έγραψαν στην δεκαετία του 1930 ο Ερλ Ρόμπινσον και ο Άλφρεντ Χέιζ, με τίτλο "Τζο Χιλ". Τραγουδήθηκε από χιλιάδες εργάτες, ειδικά στην διάρκεια της μεγάλης εκστρατείας της CIO, της μεγαλύτερης εργατικής συνδικαλιστικής ένωσης των ΗΠΑ εκείνη την εποχή.

Κάποιοι από τους στίχους στα ελληνικά:

Ονειρεύτηκα τον Τζο Χιλ το βράδυ αυτό,
ζωντανό όπως εσύ κι εγώ
Λέω: "Τζο, είσαι δέκα χρόνια νεκρός"
"Ποτέ δεν πέθανα μου λέει αυτός".

"Ο Τζο Χιλ δεν είναι νεκρός.
Ο Τζο Χιλ δεν χάθηκε.
Όπου εργάτης απεργός
στο πλευρό του θα μάχεται"..

«Τζο Χιλ, δολοφονημένος από τους καπιταλιστές, 19 Νοεμβρίου 1915»

Ενδιαφέρουσα είναι και η υπόθεση με την περιπέτεια της στάχτης του νεκρού του Τζο Χιλ.

Από το επετειακό άρθρο του Ντικ Μάιστερ:

Οι στάχτες του χωρίστηκαν σε μικρές ποσότητες που στάλθηκαν στα παραρτήματα της IWW σε κάθε Πολιτεία, εκτός της Γιούτα, για να σκορπιστούν στον αέρα. Ο Χιλ, με το κλασικό μακάβριο χιούμορ του, είχε δηλώσει ότι «δεν θέλω να πιαστώ νεκρός στη Γιούτα».

Ακόμη και νεκρός ο Χιλ δεν ήταν ασφαλής από την κυβέρνηση. Ένα δέμα με τις στάχτες του μέσα, που στάλθηκε καθυστερημένα σ' έναν οργανωτή της ΙWW το 1917 για να το διασκορπίσει στο Σικάγο, κατασχέθηκε από τους ταχυδρομικούς επιθεωρητές. Αυτοί ενήργησαν κατ' αυτόν τον τρόπο, εφαρμόζοντας τη νομοθεσία περί κατασκοπείας (η οποία θεσπίστηκε μετά την είσοδο των ΗΠΑ στον Α΄Π.Π. εκείνη τη χρονιά), που καθιστούσε παράνομη την ταχυδρόμηση οποιουδήποτε υλικού υποστήριζε «την προσβολή, την εξέγερση ή τη βίαιη αντίσταση σε οποιονδήποτε νόμο των ΗΠΑ».

Ο φάκελος, ο οποίος περιείχε μια χούφτα στάχτη του Χιλ, στάλθηκε στα Αρχεία του κράτους στην Ουάσιγκτον. Παρέμεινε εκεί κρυμμένος μέχρι το 1988 που ανακαλύφθηκε. Επιστράφηκε στο Σικάγο, στους ανθρώπους που προεδρεύουν στα υπολείμματα της ΙWW, η οποία έχει συρρικνωθεί σε λίγες εκατοντάδες μέλη.

Προφανώς η Ταχυδρομική Υπηρεσία είχε διαφωνήσει με τη λεζάντα της φωτογραφίας του Χιλ στο μπροστινό μέρος του φακέλου, που έγραφε:

«Τζο Χιλ, δολοφονημένος από τους καπιταλιστές, 19 Νοεμβρίου 1915».

Δολοφονήθηκε βέβαια από τους καπιταλιστές, αλλά και από την πανίσχυρη στη Γιούτα Εκκλησία των Μορμόνων, που έβλεπε τον Χιλ ως απειλή για την πίστη στον Θεό, στον Ιησού Χριστό και στον ... Τζόζεφ Σμιθ !!!

Work all day
Live on hay
When you die
Pie in the sky

δηλαδή,

Δουλεύεις όλη μέρα,
Και τρέφεσαι μ' αέρα.
Να δεις όταν πεθάνεις,
Τι μάσες που θα κάνεις

Joe Hill

Πηγή: karhergr -phorum.gr

Διαβάστε ακόμα: «Μη θρηνείτε, οργανωθείτε»…

Για τον βαρύτατο τραυματισμό της δικηγόρου Αθ. Τσουκαλά

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Σάββατο, 18 Νοεμβρίου 2017 | 10:36 μ.μ.

Να το ξεκαθαρίσουμε. Η δικηγόρος Αθανασία (Νατάσα για τους φίλους/ες της) Τσουκαλά, και η οποία τώρα νοσηλεύεται διασωληνώμενη σε σοβαρή κατάσταση, στον Ευαγγελισμό, είναι θύμα εγκληματικής δολοφονικής ενέργειας.

Μια ναυτική φωτοβολίδα, εκτοξευμένη στα τυφλά από αυτοσχέδιο πυροσωλήνα, μόνο σαν πράξη αντίστασης απέναντι στους κατασταλτικούς μηχανισμούς δεν μπορεί να θεωρηθεί.  

Είναι προκλητικά ηλίθιοι κάποιοι ισχυρισμοί ανεγκέφαλων χρηστών του διαδικτύου που κάνουν λόγο «για παράπλευρη απώλεια του κοινωνικού πολέμου».

Δεν αντιλαμβάνονται ότι με τέτοιες ενέργειες δυσφημούν όλο το αναρχικό – αντιεξουσιαστικό κίνημα και το μόνο που κατάφεραν –χωρίς φυσικά να ήταν στις προθέσεις τους- είναι σήμερα να μην μιλάει κανείς για το χθεσινό όργιο αστυνομικής καταστολής και όλη η ειδησεογραφία να εστιάζεται σ’ αυτή την εγκληματική ενέργεια;

Πέρα από τις ευχές μας να ξεπεράσει όσο πιο σύντομα γίνεται το πρόβλημα υγείας που αντιμετωπίζει η μαχόμενη αυτή δικηγόρος, να θυμίσουμε ότι πρόκειται για μια νομικό η οποία βγήκε δημόσια και κατάγγειλε το γεγονός ότι η  Σχολή Αστυνομικών της ΕΛΑΣ στην Αμυγδαλέζα, έχει μετατραπεί σε φυτώριο φασιστών, ενώ είχε αναλάβει την υπεράσπιση ποινικά διωκόμενων αντιεξουσιαστών.

Σε κάθε περίπτωση πάντως η λαϊκή αντιβία, (αν κάποιος μπορεί να θεωρήσει τέτοια τις αψιμαχίες που κατά καιρούς σημειώνονται μεταξύ αναρχικών –μπάτσων), δεν μπορεί να θεωρηθεί δικαιολογημένη όταν δεν είναι απόλυτα στοχευμένη και καταλήγει σε εγκληματική ενέργεια, όπως συνέβη με θύμα την Αθανασία Τσουκαλά.

Σσσσ! Τα Paradise Papers κοιμούνται

Πηγή: Α. Ψ - "Εφημερίδα των Συντακτών"

Όλη η ελληνική αφρόκρεμα των γνωστών οικογενειών του φυγαδευμένου πλούτου φιγουράρει στη λίστα με τα ονόματα των Paradise Papers. Πλούτος αφορολόγητος ίσως και σε πολλές περιπτώσεις μαύρο χρήμα άγνωστης «επιχειρηματικής» προέλευσης.

Πολλοί από τους σύγχρονους Μίδες του υπέρογκου και ανεξέλεγκτου αυτού πλουτισμού είναι οι ίδιοι που κουνάνε σήμερα το δάχτυλο σε πολίτες και πολιτικούς, είναι οι ίδιοι που μιλούν για την κατάντια της ελληνικής οικονομίας, είναι οι ίδιοι που έχουν αναθέσει στα φερέφωνά τους το καθήκον να υπερασπίζονται -στο όνομα της ανάπτυξης και του... υγιούς καπιταλισμού- τις σκοτεινές διαδρομές των συναλλαγών τους.

Οι πρόσφατες αποφάσεις του ΣτΕ που παύουν τους αναδρομικούς οικονομικούς ελέγχους και η σκληρή διαρκής μάχη του λαϊκού κόμματος στην Ε.Ε. προκειμένου να μην παρθούν μέτρα στη διαφυγή του πλούτου και στην αποφυγή της φορολόγησης αντικειμενικά διευκολύνουν όλους αυτούς τους τιμητές της επιχειρηματικότητας να... κοιμούνται ήσυχοι!

Οι οffshore των παραδείσων θα συνεχίσουν να κρύβουν τον πλούτο των συμπατριωτών μας, ενώ οι ίδιοι θα συνεχίσουν ανενόχλητοι να ψέγουν τις κυβερνήσεις που διαλύουν με τη φορολογία τον καημένο το λαό!

Τελικά όλοι μαζί μπορούνε...

Οι χρυσαυγίτες του ΣΥΡΙΖΑ (video)


Από   athens.indymedia.

Ηθελαν απλά να τσακίσουν την πορεία. Χτύπησαν απροκάλυπτα και πολύ βρόμικα.
Δεν γινόταν τίποτα. Ούτε σύνθημα δεν ακουγόταν. Κόσμος από τα μπλόκ της αναρχίας κατέβαινε της Αλεξάνδρας.
Και απλά τα ηρωικά ΜΑΤ της χώρας επιτέθηκαν στον κόσμο με πάρα πολύ ξύλο και χημικά. Τα οποία κρατούσαν στα χέρια τους σε όλη την διάρκεια που ακολουθούσαν την πορεία σε Π.

Προβολή ταινίας στα Χανιά: "Ο άνεμος χορεύει το κριθάρι", του Κεν Λόουτς

Δελτίο τύπου: 

 

 

Ο πολιτιστικός σύλλογος "ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΤΕΧΝΩΝ" δίνοντας για έκτη συνεχόμενη χρονιά το παρόν στα κινηματογραφικά δρώμενα της πόλης των Χανίων, συνεχίζει αυτόν τον χειμώνα με ένα σπάνιο αφιέρωμα στο Ιρλανδικό σινεμά που φέρει τον τίτλο: "Ανιχνεύοντας την ταυτότητα του Νέου Ιρλανδικού Κινηματογράφου" με την προβολή ταινιών ποιότητας καταξιωμένων σκηνοθετών. Οι προβολές γίνονται κάθε Κυριακή στις 20.00μ.μ. στη φιλόξενη αίθουσα ορόφου του Τ.Ε.Ε. Δυτικής Κρήτης (Νεάρχου 23, είσοδος από Γιαμπουδάκη). ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

Η πρώτη ταινία αυτού του αφιερώματος που θα προβληθεί την Κυριακή, 19 Νοεμβρίου 2017 στις 20.00μ.μ. έχει την υπογραφή του καταξιωμένου σκηνοθέτη Κεν Λόουτς και παίχτηκε στις ελληνικές αίθουσες με τον τίτλο "Ο άνεμος χορεύει το κριθάρι",  παραγωγής του 2006.

Πριν την προβολή της ταινίας θα γίνει μία σύντομη εισήγηση για τον κύκλο του αφιερώματος στο Νέο Ιρλανδικό Κινηματογράφο που έχουν επιλεγεί από τον Παναγιώτη Λάσκαρη.

Λίγα λόγια για την ταινία: «Ο Άνεμος Χορεύει το Κριθάρι» (The Wind That Shakes the Barley - 2006)

Ιρλανδία, 1920: εθελοντές εργάτες από όλη τη χώρα κάνουν αντάρτικο κατά των Βρετανών. Με αίσθηση καθήκοντος και αγάπη για τη χώρα του, ο Ντέμιαν εγκαταλείπει την αστική του ιατρική καριέρα και ρίχνεται κι αυτός στον αγώνα για την ελευθέρια. Όμως η μερική αυτονομία που επιβάλλουν οι Βρετανοί πυροδοτεί αντιθέσεις. Εμφύλιος πόλεμος ξεσπά και οι οικογένειες που πάλεψαν ενωμένες, βρίσκονται τώρα να πολεμούν μεταξύ τους σαν ορκισμένοι εχθροί, δοκιμάζοντας στο έπακρο την πίστη τους.

«Αυτό που συνέβη στην Ιρλανδία το 1920-1922 ανήκει στις ιστορίες που δεν χάνουν ποτέ το ενδιαφέρον τους, όπως ο ισπανικός εμφύλιος, καταλυτικές στιγμές της Ιστορίας...», επισημαίνει ο πολυβραβευμένος Βρετανός δημιουργός Κεν Λόουτς (‘Γλυκά Δεκάξι’, ‘Το Όνομά μου Είναι Τζο’, ‘Ψωμί και Τριαντάφυλλα’), δίνοντας στην ταινία του οικουμενική και διαχρονική διάσταση. Πάντα σε συνεργασία με τον Πολ Λάβερτι στο σενάριο και με πρωταγωνιστή τον Κίλιαν Mέρφι (’Breakfast on Pluto’) μία πολεμική... αντιπολεμική ταινία για τους Δαβίδ και Γολιάθ της ζωής. Το διαχρονικό αριστούργημα του Λόουτς, το οποίο τιμήθηκε το 2006 με τον Χρυσό Φοίνικα του 59ου Διεθνούς Κινηματογραφικού Φεστιβάλ των Καννών.
«Η ιστορία αυτή αποκαλύπτει πώς ένας μακροχρόνιος αγώνας για ανεξαρτησία εμποδίστηκε πάνω στην καλύτερη στιγμή του. Η αποικιοκρατική δύναμη, χάνοντας την αυτοκρατορία, κατάφερε παρόλ' αυτά να κρατήσει ακέραια τα στρατηγικά της συμφέροντα. Αυτή ήταν η επιδεξιότητα ανθρώπων όπως οι Τσόρτσιλ, Λόιντ Τζορτζ, Μπίρκενχεντ... Όταν αναγκάστηκαν από τα γεγονότα να μπουν στη γωνία, όταν δεν εξυπηρετούσε τα συμφέροντά τους να εξακολουθούν να αρνούνται την ανεξαρτησία, βάλθηκαν να χωρίσουν τη χώρα και να δώσουν την υποστήριξή τους σε εκείνους του κινήματος ανεξαρτησίας που ήταν προετοιμασμένοι να αφήσουν την οικονομική εξουσία στα ίδια χέρια με τα οποία η ‘πρώην’ εξουσία μπορούσε να κάνει ‘δουλειά’. Υπάρχει εδώ αυτό το μοτίβο που το βλέπεις να επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά- αυτού του είδους η εκμετάλλευση από την άρχουσα τάξη, πώς διαφορετικά συμφέροντα συνασπίζονται υπό την απειλή του κοινού εχθρού και πώς τελικά και αναπόφευκτα αυτές οι αντιφάσεις οδηγούν στο ξεσκέπασμά τους... Είμαι σίγουρος ότι μπορείς να το δεις και σήμερα σε μέρη σαν το Ιράκ, όπου η αντίσταση στις ΗΠΑ και τη Μεγάλη Βρετανία φέρνει κοντά πολλούς ανθρώπους που, όταν διώξουν τις δύο μεγάλες δυνάμεις, θα δουν ότι είναι περισσότερα αυτά που τους χωρίζουν...» - Κεν Λόουτς


Δείτε ακόμη το πρόγραμμα για τον Α' κύκλο του αφιερώματος:


Ζητείται μαθητής Γ' Λυκείου ως Κυβερνήτης υποβρυχίου που γέρνει!

Νέα επέλαση του εθνικισμού και του μιλιταρισμού που με όλα τα μέσα προωθεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και η ακροδεξιά ηγεσία των ΑΝΕΛ στο Υπουργείο Άμυνας.
Αυτή τη φορά στόχος έγιναν οι μαθητές της Γ' Λυκείου που καλούνται για ένα ταξίδι με  υποβρύχιο του Πολεμικού Ναυτικού!
Οι Συνταγματάρχες της Χούντας του 1967 αποκαλύπτονται μικροί συγκρινόμενοι με την τεράστια στρατιωτικοποίηση του λαού μας που προωθεί ο σύγχρονος Κοινοβουλευτικός Ολοκληρωτισμός, με την συνδρομή των Ισραηλινών και Αμερικανών διαφημιστών! 

Τι πίνετε στην Ν.Δ και δεν μας δίνετε;

Από giorgis , Παρασκευή, 17 Νοεμβρίου 2017 | 10:01 μ.μ.

Του Γ. Γ.

Πραγματικά αναρωτιέμαι αν έχει ξαναϋπάρξει σε κόμμα εξουσία τόσο ηλίθιο επικοινωνιακό επιτελείο όπως αυτό που έχει σήμερα το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. (Πιθανόν να πλεονάζει αυτός ο προβληματισμός αφού επικεφαλής του είναι η Μαρία Σπυράκη, αλλά λέμε τώρα..)

Παρακολούθησα, λοιπόν, στα δελτία ειδήσεων του Αντένα και του Σκάι βλέποντας τον τρόπο που παρουσίασαν την παρέμβαση αναρχικών ομάδων στο Πεντάγωνο και το σχετικό βίντεο παραθέτουμε στο τέλος της ανάρτησης.

Προσπερνώ όλα τα υπόλοιπα και στέκομαι σ' αυτό που "βγάζει μάτι". Στην ανακοίνωση του γραφείου Τύπου της Ν. Δ..

Καλά αυτό το κόμμα δεν ήταν που κατάγγειλε και μάλιστα μέσω του αρχηγού του, από το βήμα της βουλής, την «ανοχή του ΣΥΡΙΖΑ απέναντι στον Ρουβίκωνα»;

Σ΄αυτό το κόμμα δεν ανήκει ο βουλευτής Βασίλης Οικονόμου που δημόσια βγήκε και μας είπε  ότι το κυβερνητικό κόμμα «καθοδηγεί» την αναρχική αυτή συλλογικότητα;

Κι όμως το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης ισχυρίζεται σήμερα ότι ο "Ρουβίκωνας" με τις ενέργειες του "εξευτελίζει" την κυβέρνηση η οποία, σύμφωνα πάντα με την Ν.Δ., και τα στελέχη της, δείχνει "ανοχή στον Ρουβίκωνα και τον καθοδηγεί".

Λοιπόν, αν μου πείτε τι πίνεται εκεί στην Ν.Δ., που πρέπει να είναι πολύ καλό πράγμα, το συζητώ να γίνω και οπαδός σας.

Επεισόδια στα Εξάρχεια (Βίντεο)

Στο βίντεο που παραθέτουμε βλέπουμε τον τρόπο με τον οποίο τα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων του Σκάι και του Αντένα τα επεισόδια που βρίσκονται σε εξέλιξη στην περιοχή των Εξαρχείων μετά την πορεία για τη επέπειο του Πολυτεχνείου.

Τα τηλεοπτικά ρεπορτάζ κάνουν λόγο για σοβαρά επεισόδια που υπάρχουν και για οδοφράγματα που έχουν στηθεί παράλληλα με τις βόμβες μολότοφ που πέφτουν βροχή με τις δυνάμεις καταστολής να χρησιμοποιούν δακρυγόνα.

Τα βασικά επεισόδια διαδραματίζονται στις οδούς Στουρνάρη και Τοσίτσα και σε δρόμους πίσω από το Πολυτεχνείο, ενώ η περιοχή των Εξαρχείων χαρακτηρίζεται από τους τηλεοπτικούς ρεπόρτερ "εμπόλεμη ζώνη"

Οι αστυνομικοί της αστυνομίας αναμένουν μια δύσκολη βραδιά μας λένε οι παρουσιαστές των τηλεοπτικών δελτίων διοχετεύοντας την πληροφορία,  που προφανώς προέρχεται από τους ασφαλίτες, ότι οι αντιεξουσιαστές προγραμματίζουν να επιχειρήσουν "πολεμικές επιχειρήσεις εναντίον των ΜΑΤ".

Αναμένετε πολύ δύσκολη βραδιά συμπληρώνουν οι ίδιοι καθώς είναι πλήρως οργανωμένα τα άτομα του αντιεξουσιαστικού χώρου έχοντας δεκάδες βόμβες μολότοφ στην διάθεση τους.

Υποκλινόμαστε


Η φωτογραφία που παραθέτουμε  κάνει τον γύρο του διαδικτύου. Ο συμβολισμός της υψωμένης γροθιά από έναν 95χρονο που μ’ αυτό τον τρόπο  εκδηλώνει φόρο τιμής στους νεκρούς της εξέγερσης του 1973, «μιλάει» τόσο δυνατά που ο οποιοσδήποτε σχολιασμός της περιττεύει,

Πόσο μάλλον όταν στην φωτογραφία απεικονίζεται ένας αγωνιστής του οποίου η προσφορά στην αντίσταση ενάντια στην γερμανική κατοχή και στους λαϊκούς αγώνες είχε  ανταμοιβή από το μετεμφυλιακό κράτος φυλακές και εξορίες, όπως και οι υπόλοιποι αγωνιστές της Εθνικής μας αντίστασης.

Όπως μας λέει o Μανώλης Γλέζος "γιόρτασε 13 φορές τα Χριστούγεννα στη φυλακή. Μερικά ως μελλοθάνατος"

Υποκλινόμαστε

Μόνο για εισβολή εξωγήινων δεν μας μίλησαν κάποιες ιστοσελίδες σχολιάζοντας την σημερινή παρέμβαση του "Ρουβίκωνα" (Βίντεο)

Ολη την ευρηματικότητα του επιστράτευσαν οι υπεύθυνοι των ενημερωτικών ιστοσελίδων για να βρουν εντυπωσιακούς τίτλους για να δώσουν τις διαστάσεις που θέλουν για την συμβολική ενέργεια που έκαναν νωρίτερα μέλη του «Ρουβίκωνα» και της «Αναρχικής Συλλογικότητας Νέας Φιλαδέλφειας», στον προαύλιο χώρο του υπουργείου Εθνικής Αμυνας, πετώντας τρικάκια.

Εφτασαν στο σημείο κάποιες ιστοσελίδες να ισχυρίζονται ότι "έγινε διεθνώς ρεζίλι η Ελλάδα" γιατί συνέβη το "απίστευτο" και "πρωτοφανές" γεγονός μέλη αυτών των αναρχικών ομάδων να "ρίξουν το «οχυρό» του υπουργείου Εθνικής Αμυνας". 

Φυσικά ούτε καμιά "εισβολή" υπήρξε ούτε κάποιο "πρωτοφανές" γεγονός συνέβη. Αιφνιδιαστικά κάποια άτομα μουκάρισαν "στον προαύλιο χώρου του στρατοπέδου “ΠΑΠΑΓΟΥ” από την Πύλη Μεσογείων", όπως αναφέρει σε ανακοίνωση του το ΓΕΕΘΑ, πέταξαν κάποια τρικάκια και πριν συναντήσουν ουσιαστική αντίσταση εξαφανίστηκαν. Τόσο απλά.

Περιγράφει το συγκεκριμένο περιστατικό στην παρουσία του στο f/b ο Γιώργος Καλαϊτζίδης, μέλος του "Ρουβίκωνα"

Αφού περάσαμε με ευκολία τους ένοπλους φρουρούς στην είσοδο του Πεντάγωνου φτάσαμε μέχρι την κεντρική πόρτα του Υπουργείου Αμυνας. Ηταν επιλογή μας να μην μπούμε μέσα στο κτίριο και αυτό πράξαμε. Αλλιώς μπαίναμε μέσα άνετα. 
Στη συνέχεια φύγαμε με ταξί. Φυσικά και οι φαντάροι δεν είχαν καμιά δουλειά να στρέψουν τα όπλα τους απέναντι μας. Οι φαντάροι (που είναι αδέρφια μας, παιδιά της τάξης μας) πρέπει να στρέψουν τα όπλα τους απέναντι σε αυτούς που έχουν χτίσει την στρατηγική συμμαχία της Ελλάδας με το κράτος-τρομοκράτη του Ισραήλ. Ενός κράτους που καθημερινά πνίγει στο αίμα τον λαό της Παλαιστίνης.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΗΡΩΙΚΟ ΛΑΟ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗΣ.ΟΙ ΛΑΟΙ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΝ.


Αν όμως οι δεξιές ιστοσελίδες δεν επέλεγαν τόσους κραυγαλέους τίτλους όπως βλέπουμε παρακάτω πώς θα μπορούσαν να ισχυριστούν για την "ανομία" που επικρατεί" και για τον "Ρουβίκωνα" ο οποίος "δρα ασύδοτος";











Ρουβίκωνας – ΑΣΥΝΦ: Παρέμβαση στο πεντάγωνο

Με μια αιφνιδιαστική κίνηση μέλη του "Ρουβίκωνα" καθώς και της "Αναρχικής Συλλογικότητας Νέας Φιλαδέλφειας"  βρέθηκαν στο υπουργείο Εθνικής Αμυνας φτάνοντας μέχρι την κεντρική είσοδο που οδηγεί στο γραφείου του υπουργού Πάνου Καμμένου.

Σύμφωνα με καθεστωτικά ΜΜΕ το προσωπικό της πύλης προσπάθησε να κατεβάσει τα σιδερένια ρολά της πύλης ώστε να εγκλωβίσει εντός του ΥΠΕΘΑ τους εισβολείς .

Τα μέλη του Ρουβίκωνα όμως πέταξαν τις προκηρύξεις και αποχώρησαν τρέχοντας.

Οι προκηρύξεις που έριξαν αφορούν στους Παλαιστίνιους και σχετίζονται με τις στρατιωτικές συνεργασίες στις οποίες συμμετέχει η Ελλάδα.

Οπως αναφέρει το δελτίο ειδήσεων του Σκάι  σε ανακοίνωση του το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας επιβεβαιώνει την εισβολή σε ένα από τα καλύτερα φυλασσόμενα στρατόπεδα της Ελλάδας, από την πύλη επί της λεωφόρου Μεσογείων.

Και συνεχίζει το τηλεοπτικό ρεπορτάζ:

Ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ έχει ήδη διατάξει ένορκη διοικητική εξέταση για την διακρίβωση των συνθηκών και τον καταλογισμό ευθυνών.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση πάντως, η ομάδα απωθήθηκε από το προσωπικό ασφαλείας και στη συνέχεια αποχώρησε χωρίς να γίνει κάποια προσαγωγή.

Για το περιστατικό έχει ενημερωθεί και η ελληνική αστυνομία και σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες δεν έγινε καμία προσαγωγή.

Κενά ασφαλείας;

Εξακολουθεί να παραμένει αδιευκρίνιστο πως κατάφεραν να περάσουν από την πύλη του Πενταγώνου, ένα από τα καλύτερα φυλασσόμενα σημεία της χώρας.

Αιτιολογώντας την ενέργεια τους μας γράφουν ότι "Την ημέρα του Πολυτεχνείου, ως μέρος των κινητοποιήσεων του κόσμου του αγώνα επιλέξαμε μια παρέμβαση ενάντια στο κράτος, το βαθύ κράτος".

Σε κείμενο τους που ανάρτησαν στο indymedia αναφέρουν: 

Το πολυτεχνείο ήταν ίσως η σημαντικότερη στιγμή, μετά τον εμφύλιο, όπου η Ελληνική κοινωνία, ή τουλάχιστον ένα ισχυρό μειοψηφικό της ρεύμα ήρθε σε ανοιχτή ρήξη, και με μια πολυεπίπεδη, σχεδόν συνολική ατζέντα με το βαθύ κράτος. Υπάρχει μια βασική παραπλάνηση όταν μιλάμε για χόυντα σε αντιδιαστολή με την αστική δημοκρατία. Στην πραγματικότητα η αστική δημοκρατία είναι ο πιο οικονομικός τρόπος η εξουσία να κυβερνήσει τον κόσμο. Όταν αυτό δεν γίνεται, τότε καταφεύγει στη δικτατορία.

Η συνέχεια του κράτους απο το 73 έως τώρα είναι ακριβώς κάτω από το χαλί που πατάμε.

Την ημέρα του Πολυτεχνείου, ως μέρος των κινητοποιήσεων του κόσμου του αγώνα επιλέξαμε μια παρέμβαση ενάντια στο κράτος, το βαθύ κράτος. Του οποίου οι πολυεπίπεδες ατζέντες συνεχίζουν να εφαρμόζονται αδιάφορες από πολιτεύματα, αδιάφορες από το τι συμβαίνει στο εσωτερικό, μέσα στην διαρκή πάλη τους στις ιμπεριαλιστικές ιεραρχίες. Ο στρατός, με τη μορφή του μηχανισμού πλέον παρά με τη μορφή κλίκας προσώπων, συνεχίζει να διατηρεί κεντρική θέση στο βαθύ κράτος κι έτσι είναι ο πλέον κατάλληλος να συμβολιστούν πάνω του το σύνολο των ιμπεριαλιστικών και γεωπολιτικών στρατηγικών που το βαθύ κράτος καθορίζει σε βάθος δεκαετιών (και όχι τετραετιών).

Σε μια περίοδο που και πάλι οι ανταγωνισμοί των κυρίαρχων εστιάζουν στο τόξο της μέσης ανατολής και της ανατολικής μεσογείου, που η Κύπρος ξαναβγαίνει στο προσκήνιο, το Ελληνικό κράτος κάνει επιλογές εμπλοκής, τις οποίες θα βρούμε μπροστά μας τα επόμενα λίγα χρόνια.

Λίγα πράγματα βγαίνουν στην δημοσιότητα για όποιον δεν είναι διατεθειμένος να ψάξει ενεργά τι συμβαίνει. Το συνολικό συμπέρασμα είναι πώς η Ελλάδα γίνεται ενεργό μέλος ενός άξονα που περιλαμβάνει την Κύπρο, το Ισραήλ, την Αίγυπτο και πιθανόν σύντομα και την Σ.Αραβία. Ενός άξονα που όλα δείχνουν, όχι μόνο δημιουργεί μια συμμαχία σε σχέση με την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων και τη διαδρομή των αγωγών τους στην περιοχής, αλλά αποκτά στοιχεία πολεμικού συνασπισμού. Ο Αμερικάνικός ιμπεριαλισμός είναι ο πάτρωνας αυτής της συνεύρεσης που επιθυμεί να την χρησιμοποιήσει ως εκπρόσωπό του στην σύγκρουσή του για κυριαρχία ενάντια στον Ρωσικό-Ιρανικό-Τουρκικό ιμπεριαλιστικό άξονα.

Τα σημάδια αυξάνονται διαρκώς. Δεν είναι μόνο η τακτική εισφορά δισεκατομμυρίων στην πολεμική βιομηχανία των ΗΠΑ που την είδαμε να ξεκινάει με το καλημέρα της κυβέρνησης Σύριζα-Ανέλ (500 εκατομμύρια για εκσυγχρονισμό αεροσκαφών ναυτικής συνεργασίας) και συνεχίζει σήμερα με την αναβάθμιση των F16 με 1,5 δις. Αυτή από μόνη της θα μπορούσε να θεωρηθεί ως φορολογία μιας περιφέρειας προς το αυτοκρατορικό κέντρο. Είναι άλλα σημαντικότερα. Είναι η επέκταση στης βάσης της Σούδας που πλέον θα γίνει το βασικό σημείο απογείωση επανδρωμένων και μη μαχητικών για τα στρατιωτικά πλήγματα των ΗΠΑ σε όλη την περιοχή. Η βάση από όπου θα ξεκινούν τα drones για στοχευμένες δολοφονίες όποιου οι ΗΠΑ χαρακτηρίσουν ως τρομοκράτη. Είναι η καθιέρωση πλεόν κοινών στρατιωτικών ασκήσεων Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ και η γραφειοκρατική δόμηση του στρατιωτικού τους συντονισμού. Είναι η προοπτική του αγωγού Eastmed, που παρακάμπτει την ενεργειακή εξάρτηση της ΕΕ από την Ρωσία και βάζει στον άξονα και την Ιταλία. Είναι τα ξαφνικά νταραβέρια για πυρομαχικά στη Σ.Αραβία που γενοκτονεί ανενόχλητη στην Υεμένη. Είναι οι προετοιμασίες για αποθήκευση πυρηνικών όπλων στον Αραξο. Είναι η αναζωπύρωση του Κυπριακού. Είναι η κρίση και ο αναβρασμός στα Βαλκάνια όπου και εκεί αντανακλάται ο ίδιος ανταγωνισμός με αυτόν στην Μ.Ανατολή.

Το θέμα για εμάς δεν είναι προφανώς η επιλογή ιμπεριαλισμών. Ούτε είναι η καταγγελία της υποτακτικότητας μιας κατώτερης σε μια ανώτερη εθνική-κρατικής δομή. Είναι η ανάδειξη του ζοφερού μέλλοντος που πρετοιμάζεται σε όλη την περιοχή και που αργά και σταθερά το βαθύ κράτος σε αγαστή συνεργασία με την εκάστοτε δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση, μας οδηγούν. Σιωπηλά έρχονται συγκρούσεις, έρχονται πόλεμοι, χρόνο με τον χρόνο τα μέτωπα πλησιάζουν όλο και πιο κοντά.

Κάποιοι ήδη ζουν σε αυτά τα μέτωπα. Και ζουν σε αυτά δεκαετίες. Αναφερόμαστε στους Παλαιστίνιους, τους μεγάλους ξεχασμένους της τελευταίας περιόδου. Αυτούς που συνεχίζουν να δολοφονούνται και να εξορίζονται από τη γη τους απο το κράτος του Ισραήλ. Αυτός που, όπως ήταν αναμενόμενο, ξεπουλήθηκαν απο το πάλαι ποτέ συμμαχικό κράτος της Αιγύπτου. Αυτούς που ενώ οι νέοι αγωγοί θα περάσουν από αυτή τη γη, όχι μόνο δεν θα ωφεληθούν αλλά δεν τους επιτρέπεται να αντλήσουν καν το δικό τους πετρέλαιο για να μπορούν να έχουν ηλεκτρισμό και νερό...

Ο καθένας μπορεί να αδιαφορεί για το παιχνίδι που παίζεται στην περιοχή και στο οποίο το Ελληνικό κράτος πρωταγωνιστεί. Δεν θα τον προφυλάξει απο τις εξελίξεις που έρχονται. Ποτέ και τίποτα δεν προφύλαξε κανέναν πέρα από την ενεργό συμμετοχή του στο πολιτικό και κοινωνικό πεδίο, στην κοινωνία που ζεί. Τίποτα πέρα απο την αλληλεγγύη των κοινωνικών βάσεων, μια αλληλεγγύη που όμως απέχει ακόμα πάρα πολύ για να γίνει μια υπολογίσιμη δύναμη ανάσχεσης των συγκρούσεων που έρχονται.

Είμαστε σε μια περίοδο κρίσης, που όπως κάθε τέτοια αποκτά όλο και πιο συνολικά χαρακτηριστικά. Όπως και το 73, έτσι και σήμερα το ερώτημα είναι και παραμένει τι θα κάνουν οι μεγάλοι παίκτες: οι κοινωνικές βάσεις όλων των ανταγωνιστριών δυνάμεων της περιοχής. Στην Ελλάδα του 73 η κοινωνική βάση βγήκε μπροστά για ένα σύνολο θεματικών και με ένα καλειδοσκόπιο απόψεων, στόχων και μέσων. Ηττήθηκε αλλά επηρέασε. Σήμερα βρισκόμαστε μπροστά στην πολύ άσχημη πιθανότητα η κοινωνική βάση στην Ελλάδα να συνεχίζει να απέχει του μέλλοντός της και κάθε ελπίδας να το φέρει κάπως στα μέτρα της.

Με μια πολυεπίπεδη ατζέντα ο κόσμος της εργασίας πρέπει να έρθει πάλι στο προσκήνιο με την ταξική, κοινωνική και πολιτική του συγκρότηση.

Αυτό ήταν το μήνυμα του πολυτεχνείου του 73, αυτό είναι και σήμερα.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟΥΣ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΛΑΟ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗΣ

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΕΣ ΤΗΣ 17 ΝΟΕΜΒΡΗ, με τα μπλοκ της αναρχικης ομοσπονδιας

Ρουβίκωνας –  ΑΣΥΝΦ

Διώτης και Παπαγγελόπουλος "κουκούλωσαν" την δολοφονία Τσαλικίδη. Θα αναζητηθούν ευθύνες;

 Μετά την χθεσινή καταδίκη της Ελλάδας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρώπινων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ), για την υπόθεση του θανάτου του Κώστα Τσαλικίδη, καθώς έκρινε ότι οι ελληνικές αρχές δεν διενήργησαν επαρκή έρευνα, έρχονται τα πάνω κάτω.

Και εδώ οι υπεύθυνοι του κουκουλώματος αυτής της δολοφονίας  έχουν ονοματεπώνυμο, για τους οποίους θα μιλήσουμε παρακάτω, θυμίζοντας ότι ο Κώστας Τσαλικίδης ήταν σχεδιαστής Δικτύου και διευθυντής Τεχνολογίας της VODAFONE.

Ήταν το στέλεχος εκείνο της VODAFONE που παρέλαβε από την ERICSSON το λογισμικό των νόμιμων παρακολουθήσεων, πάνω στο οποίο πάτησε το παρείσακτο λογισμικό των υποκλοπών. Βρέθηκε στο σπίτι του κρεμασμένος, στις 9 Μάρτη του 2005, παραμονή αποκάλυψης μεγάλου σκανδάλου παρακολούθησης κινητών τηλεφώνων πολλών μελών της κυβέρνησης, συμπεριλαμβανομένου και του τότε πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή.

Απ’ την πρώτη στιγμή οι «αρμόδιοι» μίλησαν για αυτοκτονία. Κανέναν όμως δεν έπεισαν οι ισχυρισμοί τους. «Αν ο Τσαλικίδης αυτοκτόνησε, τότε είναι ο πρώτος απαγχονισμένος στον κόσμο που κατάφερε να το κάνει χωρίς σπασμούς, τραυματισμούς και αγωνία. Σαν να αυτοκτόνησε ενώ κοιμόταν», έγραφε το περιοδικό Hot Doc.

Την υπόθεση του θανάτου του Κώστα Τσαλικίδη, ανέλαβε αρχικά να διερευνήσει ο εισαγγελέας Ι. Διώτης και την κλείνει στις 20 Ιούνη 2006 με ένα πόρισμα στο οποίο διαπιστώνει κατηγορηματικά ότι ο θάνατος του Κωνσταντίνου Τσαλικίδη οφείλεται, χωρίς αμφιβολία, σε αυτοκτονία.

Στο πόρισμά του ο Διώτης επισημαίνει χαρακτηριστικά ότι «ο απαγχονισμός όπως τελέστηκε δείχνει πως προηγήθηκε ακριβής μελέτη του εγχειρήματος, δεδομένου ότι το σχοινί προσδέθηκε στους σωλήνες της κεντρικής θέρμανσης που βρίσκονται σε πατάρι πάνω από το λουτρό του διαμερίσματος. Είναι προφανές ότι τυχαίος επισκέπτης του διαμερίσματος δεν μπορεί να γνώριζε την ύπαρξη των σωλήνων αυτών».

Το τεράστιο σκάνδαλο των υποκλοπών έπρεπε να θαφτεί όπως και η δολοφονία Τσαλικίδη όταν άρχισε να φαίνεται η εμπλοκή στις τηλεφωνικές υποκλοπές της αμερικάνικης πρεσβείας.

Παρακάτω ένα βίντεο από το Mega που στηρίχτηκε δημοσίευμα του Spiegel. (Σ' αυτό ακούμε και κάποιες παπαριές από τον ανεκδιήγητο Πάγκαλο).


Εδώ να θυμηθούμε ότι ο εισαγγελέας Διώτης είναι το ίδιο πρόσωπο που σαν πρώην επικεφαλής του ΣΔΟΕ καταδικάστηκε ομόφωνα από το τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων της Αθήνας σε φυλάκιση 10 ετών με αναστολή  γιατί δεν προχώρησε στην αξιοποίηση των στοιχείων της λίστας Λαγκάρντ. 


Η ταφόπλακα που προσπάθησε να βάλει σ' αυτή την υπόθεση δολοφονίας ο Ι. Διώτης δεν στέριωσε. Η οικογένεια Τσαλικίδη επιμένει ότι ο θάνατος του Κώστα οφείλεται σε εγκληματική ενέργεια. Ξεκινάει  δεύτερη έρευνα μεταξύ 2012 και 2014  την οποία αναλαμβάνει ο Αναπληρωτής Υπουργός Δικαιοσύνης ο Δ. Παπαγγελόπουλος, πρώην εισαγγελέας-επόπτης της Αντιτρομοκρατικής και πρώην διοικητής της ΕΥΠ/ΚΥΠ,  
Κι αυτουνού η έρευνα λέει ακριβώς τα ίδια πράγματα με αυτά που ισχυριζόταν το πόρισμα Διώτη, επιμένοντας δηλαδή ότι ο θάνατος του Κ. Τσαλικίδη οφειλόταν σε δολοφονία.
Κι' εδώ θα κάνουμε μια παρένθεση δημοσιεύοντας απόσπασμα από περασμένη ανάρτησή μας:

Στη Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής, που έχει την αρμοδιότητα για τη στελέχωση του ΕΣΡ, κατατίθεται πρόταση για την τοποθέτηση του Δ. Παπαγγελόπουλου στην προεδρία του ΕΣΡ. Την πρόταση τύποις καταθέτουν οι ΑΝΕΛ, όμως έχει προηγηθεί παρασκηνιακό κομπρεμί (άλλωστε, δε θα μπορούσε να περάσει οποιαδήποτε πρόταση, αν δεν συμφωνούσε η ΝΔ που ήταν πρώτο κόμμα). ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ και ΑΝΕΛ τοποθετούνται υπέρ της εκλογής Παπαγγελόπουλου. Περισσός και νεοναζί ρίχνουν λευκό.
Ο τέως πρόεδρος της Βουλής και βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Απ. Κακλαμάνης ξεσηκώνει τον κόσμο, κατηγορώντας τον Παπαγγελόπουλο ως αρχιτέκτονα της συγκάλυψης του σκανδάλου των υποκλοπών. 
Το κομπρεμί χαλάει, καθώς οι τρεις παρόντες εκπρόσωποι του ΠΑΣΟΚ αναγκάζονται, μετά την παρέμβαση Κακλαμάνη, να ψηφίσουν «παρών». Οι ψήφοι της-ΝΔ, του ΣΥΡΙΖΑ, της ΔΗΜΑΡ και των ΑΝΕΛ δεν έφταναν για να συγκεντρωθεί η απαιτούμενη πλειοψηφία των 4/5 της Διάσκεψης των Προέδρων, οπότε η πρόταση αποσύρθηκε για να επανέλθει εν ευθέτω χρόνω.
Πέντε μέρες μετά τη δημοσιοποίηση του συμβάντος και καθώς οι παρασκηνιακές διαδικασίες για το διορισμό Παπαγγελόπουλου συνεχίζονται, η οικογένεια Τσαλικίδη δίνει στον Τύπο την εξής ανακοίνωση:

«Η Οικογένεια του Κώστα Τσαλικίδη, του νεκρού στελέχους της Vodafone το 2005, εκφράζει τον αποτροπιασμό της απέναντι στην είδηση ότι ο εισαγγελέας Παπαγγελόπουλος που επί ένα χρόνο ερευνούσε την υπόθεση των υποκλοπών, χωρίς να ειδοποιήσει την αρμόδια ανεξάρτητη αρχή για το γεγονός (ΑΔΑΕ), πράγμα που συνέβαλε στο να χαθεί πολύτιμος χρόνος ώστε να μην αποκαλυφθεί μέχρι σήμερα η αιτία του θανάτου του Κώστα, αυτός ο ίδιος άνθρωπος προτείνεται σήμερα, οκτώ χρόνια μετά, ως πρόεδρος μια άλλης ανεξάρτητης αρχής, του ΕΣΡ.

Μέχρι σήμερα δεν προκύπτει από πουθενά ότι ο Κώστας αυτοκτόνησε. Αν και αυτοί που το ερεύνησαν τότε το πίστευαν, θα είχαν αποκαλύψει τι έγινε το 2005 σε σχέση με τις υποκλοπές, ενώ ακόμη εκκρεμεί η έρευνα του θανάτου του.

Πώς είναι δυνατόν στελέχη προοδευτικών δυνάμεων του πολιτικού κόσμου της χώρας να ξεχνούν τόσο σύντομα ότι ένας νέος άνθρωπος πέθανε για λόγους συσχετιζόμενους με την υπόθεση των υποκλοπών, που δεν έχουν φωτιστεί μέχρι σήμερα, και επιβραβεύουν τον κύριο υπεύθυνο της συσκότισης της υπόθεσης των υποκλοπών με θέση προέδρου ανεξάρτητης αρχής με συγκεκριμένο θεσμικό ρόλο, ιδιαίτερης βαρύτητας για την λειτουργία της δημοκρατίας;

Τα παραπάνω αναγραφόμενα δεν είναι προσωπική μας άποψη. Προκύπτουν από το σύνολο των δημοσιευμάτων εφημερίδων και πρακτικών της επιτροπής θεσμών και διαφάνειας, καθώς και των πρακτικών της ΑΔΑΕ».
Μετά από όλα αυτά η οικογένεια Τσαλικίδη προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο στις 19 Νοεμβρίου του 2014 μη αποδεχόμενη τα συμπεράσματα περί αυτοκτονίες επιμένοντας ότι ο θάνατος του Κώστα οφειλόταν σε εγκληματική ενέργεια που συνδεόταν με το σκάνδαλο των τηλεφωνικών υποκλοπών.    

Η εξέλιξη που ακολουθεί άκρως ενδιαφέρουσα. Σύμφωνα με ρεπορτάζ του Νίκου Ρούσση που δημοσιεύτηκε στο zougla.gr,  η απόφαση του ΕΔΑΔ αποτελεί «κόλαφο» για τις ελληνικές Αρχές, τις οποίες κατηγορεί ευθέως ότι δεν διεξήγαγαν αποτελεσματική έρευνα για τα αίτια θανάτου του θύματος και διευκρινίζει ειδικότερα ότι:

Η αρχική έρευνα για τη διακρίβωση των αιτίων θανάτου του, που διεξήχθη μεταξύ 2005 και 2006, διαπίστωσε ότι ο θάνατός του οφειλόταν στο γεγονός ότι κρεμάσθηκε από μια θηλιά. Η συμπληρωματική έρευνα, μεταξύ 2012 και 2014, επιβεβαίωσε τα συμπεράσματα της αρχικής, παρόλο που δύο από τους τρεις νοσηλευτές που συνέταξαν τις εγκληματολογικές εκθέσεις κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η αιτία θανάτου του Τσαλικίδη παρέμεινε ασαφής.

Η απόφαση έκρινε ότι οι ελληνικές Αρχές δεν είχαν πραγματοποιήσει «επαρκή και αποτελεσματική έρευνα» για τη διερεύνηση των αιτίων θανάτου του Τσαλικίδη και διαπίστωσε ότι οι Αρχές βιάσθηκαν να κλείσουν τη συμπληρωματική έρευνα, αναφέροντας απλώς τα σχετικά βήματα που είχαν κάνει και παραπέμποντας σε νέες εκθέσεις, χωρίς να υπεισέλθουν σε σημαντικές λεπτομέρειες.

Δεν διερεύνησαν οι Αρχές, σύμφωνα με το ΕΔΑΔ, την έλλειψη ενδείξεων τραυματισμού που συνήθως υπάρχουν σε περιπτώσεις αυτοκτονιών με θηλιά, την έλλειψη σημαδιών από το σχοινί στον λαιμό του κρεμασμένου, την έλλειψη κινήτρου για αυτοκτονία καθώς και τις εντυπωσιακές διαφορές μεταξύ των συμπερασμάτων της αρχικής και της συμπληρωματικής εγκληματολογικής έκθεσης.

Δεν κατέστη καν σαφές, συμπληρώνει το Δικαστήριο, για ποιους λόγους ο εισαγγελέας δεν άσκησε περαιτέρω δίωξη ή δεν διέταξε μία επιπλέον έρευνα, για να βρει τα πραγματικά αίτια θανάτου του Τσαλικίδη.

Για να εκδώσει την καταδικαστική για την Ελλάδα απόφασή του, το Δικαστήριο σημειώνει πως έλαβε ιδιαίτερα υπ' όψιν του ότι ο εισαγγελέας που είχε συντάξει την αρχική έκθεση είχε ρητώς αναφέρει ότι «ο θάνατος του Τσαλικίδη συνδεόταν αιτιωδώς με την υπόθεση των τηλεπαρακολουθήσεων»!

Με την απόφασή του, το Δικαστήριο υποχρεώνει την Ελλάδα να καταβάλει 50.000 ευρώ στους συγγενείς του Τσαλικίδη και να πληρώσει και 4.000 ευρώ για τα δικαστικά έξοδα.

Από δω και πέρα τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι αυτονόητα και τεράστια. Και το ποιο βασικό: Μπορεί να σφυράει αδιάφορα ο ΣΥΡΙΖΑ όταν ένα μέλος της κυβέρνησης βαρύνεται με τέτοιες κατηγορίες;

Έτσι είναι μάναμ οι πολιτισμένες χώρες,

Της Ε. Χ.

Τούτος εδώ είναι ο γιόκας του Ντόναλντ Τραμπ. Καμαρώνει ποζάροντας στον φωτογραφικό φακό κρατώντας στο χέρι του  ουρά ελέφαντα που μόλις σκότωσε και διαμέλισε.

Προφανώς ενθουσιασμένος από τις επιδόσεις του και για να ευχαριστήσει το καμάρι του, ο πατέρας-πλανητάρχης άλλαξε τον νόμο στις ΗΠΑ, που μέχρι σήμερα ποινικοποιούσε τέτοιες δραστηριότητες.

Από δω  και τώρα πλέον, ο κάθε νοσηρός δολοφόνος θα μπορεί να κουβαλάει μαζί του μέλη από τα διαμελισμένα θηράματά του ως σουβενίρ!
Να αισθάνεται περήφανος για τα "κατορθώματα" του και να απευθύνει μήνυμα να βρεθούν μιμητές του.

Έτσι είναι μάναμ οι πολιτισμένες χώρες, γαμώ τον πολιτισμό τους μέσα.

Το "άθεο κράτος" αδιαφορεί στις δολοφονικές πλημμύρες να λάβει υπ' όψιν του την "άποψη της Εκκλησίας που είναι η πιο έγκυρη, όταν κρίνωνται τα φαινόμενα αυτά!"

Καλά που έχουμε και τον δεσπότη Καλαβρύτων και επισημαίνει τα κακώς δρώμενα στην ελληνική κοινωνία. Και έχει απόλυτο δίκιο ο «άγιος» Αμβρόσιος να κατακρίνει όχι απλώς αυτά που κάνει το «άθεο» κράτος, αλλά και να «σχίζει τα ράσα» του, γιατί σε ένα θέμα της επικαιρότητας, όπως είναι οι φονικές πλημμύρες, τα ΜΜΕ απαξιούν να καλέσουν τους ποιο αρμόδιους για να πουν την άποψη τους σ’ αυτό το φλέγον θέμα. Και αυτοί δεν είναι άλλοι παρά οι εκπρόσωποι της επικρατούσης θρησκείας.

Κι αν κάποιος ισχυριστεί ότι ο μητροπολίτης είναι υπερβολικός στις εκτιμήσεις του και μας πει ότι τα γραφόμενα του «αγίου», στερούνται λογικής, τότε να είναι έτοιμος να δεχθεί την «ευχή» του δεσπότη «να σαπίσει το στόμα του», όπως μας έλεγε το τροπάρι του Αμβροσίου που απευθυνόταν στον Νίκο Δήμου.

Για να μην σας αφήσουμε, λοιπόν ανημέρωτους, για το νέο θεόπνευστο κήρυγμα του «πνευματικού πατέρα» παραθέτουμε τον σχετικό ψαλμό από τον άμβωνα του ιστότοπου του.

Προσκεκλημένοι στα πάνελ διάφοροι παράγοντες, όπως π.χ. της  Μετεωρολογικής Εταιρείας, της Αστυνομίας κλπ, οι οποίοι από την δική τους σκοπιά έκαστος προσπάθησαν να δώσουν εξηγήσεις στο τηλεοπτικό κοινό γύρω από τα πρωτοφανή αυτά φυσικά καταστροφικά φαινόμενα. 

_______Πλην όμως στο άθεο αυτό Κράτος, στο οποίο ζούμε σήμερα, με τους δεδηλωμένους ως προς την αθεΐα τους Πρωθυπουργό και πολλούς Υπουργούς,  κανείς δεν σκέφθηκε να καλέση στο πάνελ του και κάποιο εκπρόσωπο του Θεού, κάποιο εκκλησιαστικό πρόσωπο, ώστε να ακουσθή και της Εκκλησίας η άποψη! Και όμως η άποψη της Εκκλησίας είναι η πιο έγκυρη, όταν κρίνωνται τα φαινόμενα αυτά! 

Σαν σήμερα μπάτσος δολοφονεί τον 15χρονο Μ. Καλτεζά. Το δικαστήριο αθωώνει τον δολοφόνο.

Στον μακρύ κατάλογο της αστυνομικής – κρατικής βίας βρίσκεται και το όνομα του 15χρονου Μιχάλη Καλτεζά που δολοφονήθηκε εν ψυχρώ σαν σήμερα το 1985.
Ο δολοφόνος μπάτσος, άριστα εκπαιδευμένος, και γνωρίζοντας την διαχρονική ατιμωρησία που έχει το ένστολο προσωπικό υπεράσπισης του συστήματος –κάτι που διαπιστώθηκε και στην περίπτωσή του- συνειδητά και αποφασιστικά προχώρησε σ’ αυτό το έγκλημα.

«Ήταν εν ψυχρώ δολοφονία, ο αστυνομικός Μελίστας γονάτισε και έξω από την κλούβα των ΜΑΤ και πυροβόλησε. Ήταν άριστος σκοπευτής όπως έλεγαν στο χωριό του. Πρώτο πιστόλι», όπως δήλωσε η μητέρα του δολοφονημένου μαθητή, Ζωή.

Ηταν Κυριακή 17 Νοέμβρη 1985. Όταν ολοκληρώθηκε καθιερωμένη πορεία προς την Αμερικάνικη Πρεσβεία, χωρίς να υπάρξει κανένα αξιοσημείωτο επεισόδιο, οι διαδηλωτές διαλύθηκαν.
Αργότερα το βράδυ ομάδα διαδηλωτών επιτέθηκε κατά μιας κλούβας των ΜΑΤ στην οδό Στουρνάρη στα Εξάρχεια. Σ’ αυτή την φάση ο 26χρονος τότε μπάτσος Αθανάσιος Μελίστας, σημαδεύει και πυροβολεί τον μαθητή Μιχάλη Καλτεζά από απόσταση είκοσι μέτρων. Η σφαίρα του βρήκε τον 15χρονο κάτω από το αριστερό αυτί, σωριάζοντάς τον νεκρό.

Μετά απ’ αυτή την εν ψυχρώ δολοφονία νεολαίοι από τον αναρχικό και αντιεξουσιαστικό χώρο καταλαμβάνουν σε ένδειξη διαμαρτυρίας το παλιό Χημείο στη Σόλωνος και το Πολυτεχνείο.
Τα γεγονότα που ακολουθούν ραγδαία. Το πρωινό της 18 Νοέμβρη η Επιτροπή Πανεπιστημιακού Ασύλου, με πρόεδρο τον πρύτανη Μιχάλη Σταθόπουλο, δίνει την άδεια να μπει η Αστυνομία στο Χημείο. Δεκάδες αφιονισμένοι Ματατζήδες κάνοντας χρήση χημικών και δακρυγόνων, μπουκάρουν στον χώρο συλλαμβάνουν και ξυλοκοπούν δεκάδες καταληψίες.
Τα επεισόδια συνεχίζονται και τις επόμενες μέρες, στα οποία υπήρξαν 58 τραυματίες και 45 συλλήψεις.

Προσπερνώντας τις ανούσιες αντιπαραθέσεις που υπήρξαν μεταξύ αστικών κομμάτων και στο εσωτερικό του κυβερνητικού ΠΑΣΟΚ τότε, να δούμε την δικαστική αντιμετώπιση που είχε ο δολοφόνος μπάτσος.

Ο Αθ. Μελίστας βρίσκεται κατηγορούμενος για ανθρωποκτονία από πρόθεση εν βρασμώ ψυχικής ορμής και καθ’ υπέρβαση των ορίων της άμυνας.
Στις 23 Σεπτέμβρη του 1988 θα καταδικασθεί σε δυόμισι χρόνια φυλάκιση, με αναστολή, σε μια δίκη παρωδία στην οποία ο πρόεδρος του δικαστηρίου ... κοιμόταν πάνω στην έδρα σε πολλές φάσεις της διαδικασίας, όπως κατήγγειλε η μητέρα του Καλτεζά.

Στο δευτεροβάθμιο (Εφετείο) δικαστήριο που ακολουθεί, στις 25/1/1990, ο μπάτσος δολοφόνος (με δικηγόρο υπεράσπισης τον Α. Λυκουρέζο) αθωώνεται και μάλιστα με ψήφους 6-1 (!!!), καθώς του αναγνωρίστηκε ως ελαφρυντικό το ότι ήταν «εν βρασμώ ψυχής». Οι δικαστές εκτίμησαν ότι υπερέβη τα όρια της άμυνας, εξαιτίας του φόβου και της ταραχής όπως ανέφερε και στην πρότασή του ο Εισαγγελέας της έδρας του δευτεροβάθμιου Εφετείου, Παναγιώτης Ζαβολέας, οπότε μπορούσε να δολοφονήσει χωρίς καμιά επίπτωση ένα 15χρονο παιδί.

Ολοκληρώνοντας την ανάρτησή μας παραθέτουμε την προκήρυξη της 17 Νοέμβρη με την οποία αιτιολογούσε την ενέργεια της να πυροδοτήσει παγιδευμένο με εκρηκτικά αυτοκίνητο, δίπλα σε λεωφορείο των ΜΑΤ στην Καισαριανή, με αποτέλεσμα να χάσει τη ζωή του ένας αστυνομικός και να τραυματιστούν 14. Σύμφωνα με την 17 Ν. αυτή η ενέργεια της ήταν "μια δυναμική απάντηση στην εν ψυχρώ δολοφονία του αθώου 15χρονου μαθητή Μ. Καλτέζα, απ' το δολοφόνο Μελίστα".

ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΜΕ ΔΥΝΑΜΙΚΑ ΣΤΙΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΜΠΑΤΣΩΝ ΝΑΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ ΔΥΝΑΜΙΚΑ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΣΕΒ, ΤΗΣ ΕΟΚ, ΤOY ΔΝΤ ΝΑΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ ΔΥΝΑΜΙΚΑ ΣΤΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΚΦΑΣΙΣΜΟΥ ΠΟΥ ΠΡΟΩΘΕΙ ΤΟ ΠΑΣΟΚ

Η δολοφονία του 15χρονου μαθητή Μιχάλη Καλτεζά, αποκάλυψε τη τραγική πραγματικότητα της σημερινής ελληνικής κοινωνίας, τη πολιτική και κοινωνική αναισθητοποίηση της.
Αποκάλυψε ότι η διάβρωση που έχει υποστεί απ' τη διαδικασία εκφασισμού που προωθεί το ΠΑΣΟΚ έχει προχωρήσει σε βάθος πολύ περισσότερο απ' ό,τι φαντάζονταν και οι πιο απαισιόδοξοι.

Έτσι παρατηρούμε το τραγικό φαινόμενο, μία κοινωνία με τα επίσημα κρατικά της όργανα να δολοφονεί ένα αθώο 15χρονο μαθητή, έγκλημα απ τα πιο βαριά που μπορεί να διαπράξει και παράλληλα όχι μόνο να μην υπάρχει άμεση, μαζική αντίδραση αλλά αντίθετα τα διάφορα καθεστωτικά όργανα και κόμματα να προωθούν διάφορους μύθους, για να δικαιολογήσουν το έγκλημα και να δημιουργήσουν συναίνεση, μύθοι που όλοι μαζί, αρθρώνονται σε μια ιδεολογία κοινωνικού φασισμού.

Λέμε κοινωνικού γιατί, σε αντιδιαστολή με το γνωστό πολιτικό ρεύμα του φασισμού, αποτελείται από ρεύματα πολιτικά που προέρχονται ή ανήκουν σε διάφορους πολιτικούς χώρους (δεξιά, κεντρώους, σοσιαλιστές ΠΑΣΟΚ, κομμουνιστές κλπ.).

Μύθος πρώτος: ο Μιχάλης Καλτεζάς ήταν αναρχικός. Αλλά ένας 15χρονος μαθητής δεν μπορεί νάναι ούτε αναρχικός, ούτε κομμουνιστής, ούτε αριστεριστής, γιατί δεν μπορεί νάχει κατασταλαγμένες απόψεις.
Ένας 15χρονος μαθητής που ακολουθεί την πορεία του Πολυτεχνείου, είναι απλά ένας προοδευτικός νέος, με δίψα για ζωή, με ανησυχίες και προβληματισμούς, με αγνά ιδανικά για μια κοινωνία χωρίς τα τραγικά αδιέξοδα της σημερινής. Είναι ένας αθώος.

Κι ένα κράτος και μια κοινωνία, που όχι μόνο δεν έχουν να προσφέρουν μια λύση στα προβλήματα του, αλλά τον δολοφονούν με τις σφαίρες τους, δεν είναι απλά μη δημοκρατικά, αλλά έχουν προχωρήσει σε βάθος την πορεία εκφασισμού τους.
Δεν έχουμε παρά να κοιτάξουμε γύρω μας και θα δούμε ότι οι μόνοι που πυροβολούν και δολοφονούν 15χρονους μαθητές είναι τα καθεστώτα του Πινοσέτ και του απαρτχάιτ της Ν. Αφρικής.

Μύθος δεύτερος: Ο Μιχάλης Καλτεζάς έριξε μολότωφ. Κατ' αρχή οι μαρτυρίες το διαψεύδουν και λένε ότι ο Μελίστας σημάδεψε και δολοφόνησε εν ψυχρώ τον Καλτέζα.
Εκδοχή που ενισχύεται κι απ' την πληροφορία του τύπου "ότι ο Μελίστας ήταν επίλεκτος σκοπευτής, μέλος των προεθνικών ομάδων".

Ο μύθος αυτός όμως για να λειτουργήσει προϋποθέτει τη λειτουργία και αποδοχή μιας άλλης θεωρίας. Της θεωρίας ότι η αστυνομία δεν υπάρχει για να συλλαμβάνει όσους παραβαίνουν τους νόμους παραπέμποντας τους στην «ανεξάρτητη» δικαιοσύνη, αλλά για να τιμωρεί πυροβολώντας τους και δολοφονώντας τους.

Είναι η ανατριχιαστική φασιστική άποψη που ακούσαμε να επαναλαμβάνουν οι διάφοροι φασιστοπασόκοι πάσης ηλικίας στα πηγαδάκια. Είναι η θεωρία με την οποία το ΠΑΣΟΚ διδάσκει και καθοδηγεί την αστυνομία που και εμπνέει και εκτρέφει την αντίστοιχη πραχτική της.

Εγκαινιάστηκε επί Ν.Δ., συνεχίστηκε και συστηματοποιήθηκε επί ΠΑΣΟΚ.
Η δολοφονία λοιπόν του 15χρονου Καλτέζα δεν είναι τυχαία. Έρχεται φυσιολογικά μετά από τη δολοφονία του Κουμή και της Κανελοπούλου το Noέμβρη του 80 στην επέτειο του Πολυτεχνείου, τους δεκάδες πυροβολισμούς των μπάτσων ενάντια σε εποχούμενους σε μηχανάκια και αυτοκίνητα, τον τραυματισμό με σφαίρες τριών νέων το Μάη του 83 σε συναυλία ροκ, επειδή ήταν χούλιγκανς, το σακάτεμα μετά από σοβαρό τραυματισμό με σφαίρα στο στομάχι 16χρονου συνεπιβάτη μοτοποδηλάτου στη Βουλιαγμένης, αφού ο οδηγός έκανε το έγκλημα να μην σταματήσει.
Τον τραυματισμό στο πόδι μετά από καταιγισμό σφαιρών 14χρονου στη Βούλα που είχε κάνει το έγκλημα να δραπετεύσει από Αναμορφωτήριο. Τον τραυματισμό με σφαίρα που πέρασε ένα πόντο κάτω απ' την καρδιά άλλου εγκληματία 17χρονου που είχε χτυπήσει φαρμακείο.
Τέλος τις πρόσφατες στυγνές δολοφονίες του «κλεφτρονιού» Σινιόρα και της αγγλίδας τουρίστριας σε έλεγχο ταυτοτήτων στη Γλυφάδα.

Αυτή είναι η πραχτική αυτών που αυτολιβανίζονται ότι αγωνίζονται με τον Άνθρωπο για τον Άνθρωπο. Προφανώς οι ανήλικοι δραπέτες, τα κλεφτρόνια, η τουρίστρια σαν ξένη, οι αναρχικοί δεν περιλαμβάνονται σ' αυτούς ή είναι άνθρωποι με μικρό άλφα.
Και η δήλωση Παπανδρέου ότι η πράξη του Μελίστα είναι αποτρόπαια, είναι ακόμη ένα παραπλανητικό παραμύθι για να αποσείσει τις ευθύνες του σαν κυβέρνηση για όλα τα παραπάνω και τη δολοφονία του Καλτέζα και να τα παρουσιάσει σαν τυχαίο γεγονός.

Γιατί αν η δολοφονία είναι μια πράξη αποτρόπαια τότε τί είναι η πραχτική που συνίσταται στο να οπλίζει το χέρι των μπάτσων, να τους βάζει το δάχτυλο στη σκανδάλη, να τους διδάσκει συστηματικά και να τους διατάζει να πυροβολούν αθώα παιδιά μόλις έχουν κάνει κάποιο μικροαδίκημα, αν δεν είναι χίλιες φορές πιο αποτρόπαια.
Και υπεύθυνος γι' αυτά είναι η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και ο Παπανδρέου που συστηματοποίησαν τα τελευταία χρόνια αυτή τη θεωρία και πραχτική εφαρμόζοντας μια καθαρά φασιστική πολιτική στο χώρο της αστυνομίας.

Κι όσοι δεν θα χάσουν πάλι την ευκαιρία να τρέξουν εναγωνίως να καταδικάσουν με αποτροπιασμό τη βίαια ενέργεια μας ας μας πουν τί έκαναν για να βάλουν φραγμό στη παραπάνω γνωστή και πολύ πραγματική καθεστωτική βία ενάντια στο λαό. Τίποτε απολύτως. Με αποτέλεσμα η ανοχή τους για τους χτεσινούς τραυματισμούς και δολοφονίες να οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στη σημερινή δολοφονία και σε άλλες αυριανές.

Ας σταματήσουν λοιπόν το παραμύθι της καταδίκης της δικής μας βίας για να καλύψουν την ανοχή τους σ' αυτή τη βία του καθεστώτος. Και ποια μαζική απάντηση έδωσαν στη δολοφονία Καλτέζα; Καμία απολύτως.
Αλλά η δολοφονία είχε και μια άλλη συνέπεια. Λειτούργησε σαν καταλύτης, σαν αφορμή για τις κοινωνικές ταραχές της νύχτας της 18ης Νοέμβρη, τις βίαιες συγκρούσεις και οδομαχίες με τις δυνάμεις καταστολής ΜΑΤ-ΜΕΑ και τους φυσικούς τους συμμάχους, τους ΕΠΕΝίτες.
Αυτές οι κοινωνικές συγκρούσεις δεν είχαν για αιτία τη δολοφονία, αλλά σαν αφορμή, όπως άλλωστε στην Αγγλία οι εξεγέρσεις ξεκινάνε πάντα από δευτερεύουσες αφορμές (έλεγχος ταυτοτήτων από μπάτσους κλπ.).

Η βαθύτερη αιτία των βίαιων συγκρούσεων είναι οι οξυμένες ταξικές αντιθέσεις της σημερινής ελληνικής κοινωνίας, η οικονομική κρίση και τα πρόσφατα οικονομικά μέτρα με τα οποία η άνεργη και προλεταριοποιημένη νεολαία ζώντας σε ζοφερές συνθήκες, χωρίς προοπτική και μέλλον, σπρώχνεται στην απόγνωση και απελπισία και στο δικαιολογημένο ξέσπασμα της 18ης Νοέμβρη.

Αυτοί οι αγανακτησμένοι άνεργοι δεν ήταν βέβαια αναρχικοί όπως μας λένε οι διάφοροι κοινωνιολόγοι της δεκάρας και των δεκάρικων, με προχωρημένη γεροντική μαλάκυνση, λες και μπορούν ή είναι σε θέση οι αναρχικοί να .δημιουργήσουν τέτοιες ταραχές όποτε γουστάρουν.
Ήταν κυρίως πολιτικά ανοργάνωτοι που βρίσκονται στον ευρύτερο χώρο της αριστεράς, απ' τα επίσημα κόμματα μέχρι τους αριστεριστές και τους αναρχικούς που ήταν μικρή μόνο μειοψηφία.

Αντίθετα οι οργανωμένοι γνωστοί καραγκιόζηδες ηγετίσκοι «επαναστάτες» αριστεριστές και αναρχικοί έλαμψαν και πάλι δια της απουσίας τους απ' τους βίαιους κοινωνικούς αγώνες φλυαρώντας μέσα στο Πολυτεχνείο και αγωνιζόμενοι με απελπισία,όπως πάντα, να φρενάρουν και να σταματήσουν τους αγώνες.
Έτσι οι οδομαχίες και οι κοινωνικές ταραχές της 18ης Νοέμβρη είναι μαζί με τη γενική απεργία η σημαντικότερη κοινωνική αντίδραση της προλεταριοποιημένης νεολαίας στην οικονομική κρίση και τα πρόσφατα οικονομικά μέτρα.

Η θατσεροποίηση της οικονομικής πολιτικής του ΠΑΣΟΚ οδήγησε στη βρετανοποίηση του κοινωνικοπολιτικού αγώνα. Και γι' αυτό το λόγο κυρίως η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ χρησιμοποίησε με ιδιαίτερη σκληρότητα όλο το τρομοκρατικό μηχανισμό ΜΑΤ, ΜΕΑ, δακρυγόνα,ασφυξιογόνα, ειδική ομάδα, για να τρομοκρατήσουν το λαό, να κάμψουν το αγωνιστικό του φρόνημα και την αντίσταση του στα οικονομικά μέτρα.

Παρ' ότι ήξεραν καλά ότι οι καταλήψεις θα τερματίζονταν γρήγορα όπως άλλωστε έγινε με το Πολυτεχνείο απ' τους ίδιους τους καραγκιόζηδες ηγετίσκους. Ο αγώνας λοιπόν ενάντια στην οικονομική πολιτική του ΠΑΣΟΚ περνάει ανάμεσα στ' άλλα απ' τον αγώνα ενάντια στα ΜΑΤ-ΜΕΑ που είναι ένα απ' τα βασικά όργανα-μοχλούς για το πέρασμα της.

Συμπερασματικά, η σημερινή βομβιστική μας ενέργεια ενάντια σε λεωφορείο των εγκληματικών ΜΑΤ στην Καισαριανή: είναι μια δυναμική απάντηση στην εν ψυχρώ δολοφονία του αθώου 15χρονου μαθητή Μ. Καλτέζα, απ' το δολοφόνο Μελίστα. Μια δυναμική απάντηση στη πρόκληση που αποτελεί η παραπομπή του απ' την ανεξάρτητη Δικαιοσύνη με κατηγορίες αστείες που ουσιαστικά τον αθωώνουν, και η μη κράτηση του.

Απάντηση στο γεγονός ότι οι μόνοι που αντέδρασαν υγιώς σ' αυτή τη φασιστική δολοφονία, ξυλοκοπήθηκαν άγρια στο Χημείο και κλείστηκαν στις φυλακές με βαρείες κατηγορίες. Απάντηση στις δεκάδες τραυματισμών και τις εγκληματικές επιθέσεις των ΜΑΤ-ΜΕΑ στο Χημείο και το Πολυτεχνείο.

Στο κείμενο για τη δίκαιη εκτέλεση του υπαρχηγού των ΜΑΤ Πέτρου και του σωματοφύλακα του Σταμούλη λέγαμε:«Τα ΜΑΤ (και τα ΜΕΑ) είναι το επίλεκτο σώμα, το καμάρι της αστυνομίας. Με ειδική εκπαίδευση, ειδικούς μισθούς, πριμ, επιδόματα. Το επάγγελμα τους, η νοοτροπία τους, η ζωή τους είναι εξάσκηση της ένοπλης αντιλαϊκής βίας. Δεν κάνουν τίποτε άλλο, παρά να τρομοκρατούν και να ξυλοφορτώνουν τον εργαζόμενο λαό.Παράσιτα της κοινωνίας δεν δουλεύουν και ζουν από τα χρήματα του ελλ. λαού. Δεν έχουν ούτε καν το πρόσχημα των άλλων αστυνομικών ότι ασχολούνται με τα τροχαία και τους ποινικούς. Έβγαλαν τελείως τις μάσκες και έδειξαν ολοκάθαρα το πρόσωπο τους, την πραγματική τους φύση: ένοπλη γκαγκστερική συμμορία στην υπηρεσία των Μποδοσάκηδων, των Λάτσηδων, των Σκαλιστήρηδων, των μονοπωλίου, του ιμπεριαλισμού, των αφεντικών ενάντια στον εργαζόμενο λαό.

Απαραίτητη ένοπλη δύναμη για την αναπαραγωγή των κοινωνικών και πολιτικών συνθηκών εκμετάλλευσης των εργαζομένων απ' το μεγάλο ξένο και ντόπιο κεφάλαιο και τον ιμπεριαλισμό».

Αυτή την ένοπλη συμμορία θα την αντιμετωπίσουμε με τη λαϊκή βία μέχρις ότου διαλυθούν και τα ΜΑΤ και τα ΜΕΑ. Το μόνο που τους μένει αν θέλουν να τους θεωρούν μέρος του λαού είναι να παραιτηθούν.

Η σημερινή οικονομική πολιτική του ΠΑΣΟΚ χτυπάει το βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων και βρίσκεται στην υπηρεσία της ντόπιας λούμπεν μεγαλοαστικής τάξης και του ιμπεριαλισμού. Είναι αυτή που ζήτησαν η ΕΟΚ, το ΔΝΤ, ο ΣΕΒ.
Αυτή την πολιτική προσπαθεί να την περάσει με κύριο μέσο την τρομοκρατία των εργαζομένων, όπως φάνηκε με τους ξυλοδαρμούς των απεργών της 14ης Νοέμβρη από τα ΜΑΤ και τους τραυματισμούς από τα ΜΑΤ-ΜΕΑ των διαδηλωτών της 18ης Νοέμβρη.

Έτσι η σημερινή μας ενέργεια σαν χτύπημα του ένοπλου μηχανισμού που στηρίζει αυτή τη πολιτική είναι συνάμα και δυναμική αντίσταση σ' αυτή τη θατσερική οικονομική πολιτική.

Πριν είκοσι χρόνια, το λαϊκό κίνημα είχε δώσει μια άμεση μαζική απάντηση στη δολοφονία του Πέτρουλα.
Σήμερα μετά από τόσες «λαϊκές καταχτήσεις», μία εν ψυχρώ δολοφονία περνάει όχι μόνο χωρίς καμία μαζική απάντηση από την επίσημη αριστερά, αλλά επιπλέον τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και τα ΚΚΕ θέλοντας να δικαιολογήσουν τη δολοφονία «αναρχικού που έριχνε μολότωφ» προσπαθούν να δημιουργήσουν συναίνεση με τη διαδικασία του κοινωνικού εκφασισμού.

Εγκαταλείποντας τις αρχές τους, ενστερνίζονται τα πατροπαράδοτα θέματα-λάβαρα της αντίδρασης και τα κάνουν δικά τους: Δημόσια τάξη, ρατσισμός ενάντια στη νεολαία και τους ξένους εργάτες, ταμπέλα-μύθος του αναρχικού που ρίχνεται αδιάκριτα ενάντια στην προλεταριοποιημένη και άνεργη νεολαία και έχει την ίδια λειτουργία που είχε ο όρος κομμουνιστής συνοδοιπόρος στη μεταεμφυλιοπολεμική Ελλάδα.

Δηλαδή σήμερα έχει για στόχο να δημιουργήσει και να κάνει συλλογικά αποδεκτή την έννοια του απόβλητου της κοινωνίας πούναι ο αναρχικός και του συνακόλουθου γκέτο που πρέπει να ζει. Και δεν είναι τυχαίο που με μια τέτοια πολιτική τα ΚΚΕ έχουν περιχαρακωθεί στα 9 και 1,5 τα εκατό ενώ απ' την άλλη η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ έχει καταπροδώσει τα λαϊκά στρώματα που το εμπιστεύθηκαν.

Στην ουσία σήμερα το ΠΑΣΟΚ δουλεύει για τη δεξιά και γι' αυτό δεν ανατρέπεται από το κατεστημένο. Κάνει σήμερα, με σιωπηρούς συνενόχους τα δύο ΚΚΕ, όλες τις βρωμιές που δεν θα μπορούσε να περάσει η δεξιά.
Καλλιεργώντας την ιδεολογία του κοινωνικού φασισμού και χρησιμοποιώντας την σα βάση ενοποίησης πλατιών λαϊκών στρωμάτων.
Ετσι η σημερινή μας ενέργεια είναι επιπλέον και μια δυναμική αντίσταση σ' αυτή τη διαδικασία κοινωνικού εκφασισμού που καλλιεργεί το ΠΑΣΟΚ, διαδικασία που οδηγεί στη θριαμβευτική επάνοδο μιας σκληρής ημιφασιστικής δεξιάς.

Για τη λαϊκή εξουσία και το σοσιαλισμό

Ο αγώνας συνεχίζεται.

Επαναστατική Οργάνωση 17 Νοέμβρη

Αθήνα 26-11-85

Bίντεο

 
Copyright © ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ
Powered by Blogger